Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), w związku z art. 11 ust. 1 pkt. 5 oraz art. 18 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 7 października 1992r o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2012 r., poz. 1113 ) - Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie uchwala, co następuje:

§ 1. Orzeka o nieważności uchwały Nr VIII/53/15 Rady Miejskiej w Tarczynie z dnia 30 marca 2015 roku w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki opłaty z powodu istotnego naruszenia art. 6j ust. 3, 6j ust. 3b, 6j ust. 3c oraz art. 6k ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391 z późn. zm.), art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) oraz § 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908).

§ 2. Na niniejsze orzeczenie Gminie Tarczyn przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia za pośrednictwem Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie.

Uzasadnienie

W dniu 7 kwietnia 2015 roku do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie wpłynęła uchwała Nr VIII/53/15 Rady Miejskiej w Tarczynie z dnia 30 marca 2015 roku w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki opłaty. Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, przedmiotowa uchwała podlega nadzorowi Izby.

Badając ww. uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie ustaliło i zważyło, co następuje:

Rada Miejska w Tarczynie, jako podstawę prawną podjęcia przedmiotowej uchwały wskazała art. 6j ust. 1 pkt. 1, ust. 3, ust. 3b, ust. 3c, art. 6k ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391 z późn. zm.).

Analiza treści przedmiotowej uchwały wykazała, że ona obarczona wadami o charakterze istotnego naruszenia prawa, zawiera bowiem postanowienia niespójne i niezgodne z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, tj.:

- w § 1 w ust. 1 uchwały zamiast wyrazów "wyboru naliczania" powinny być zgodne z art. 6k ust. 1 pkt 1 wyrazy "wyboru metody ustalenia";

- w § 1 w ust. 2 uchwały zamiast wyrazu "stawkę" powinien być zgodnie z art. 6j ust. 1 pkt 1 wyraz "stawki";

- w § 1 ust. 1 uchwały, co do zasady należało uwzględnić wprowadzone nowelizacją ustawy nowe wytyczne dotyczące treści uchwały rady gminy w sprawie stawek za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Nowelizacja bowiem zmienia art. 6 ust. 4, który obecnie nakazuje stosowanie wyższych stawek za zbieranie i odbieranie nieselektywne, zamiast - jak dotychczas - niższych za selektywne. Ta pozornie nieznaczna zmiana jest wyrazem nowego podejścia ustawodawcy, który w ten sposób potwierdza, że segregowanie jest obowiązkowe zgodnie z ustawą o odpadach, a wyższa stawka jest swoista sankcją (karą) za naruszenie obowiązku segregowania określonego w art. 23 ust. 1 ustawy o odpadach.

A zatem, należy ustalić w pierwszej kolejności stawkę podstawową dotyczącą zbierania i odbierania selektywnego, a następnie jako wyższą stawkę za zbieranie i odbieranie nieselektywne;

- w § 2 w ust. 1 uchwały zamiast wyrazów "iloczyn ilości zadeklarowanych rodzajów pojemników oraz stawki opłaty" powinny być zgodne z art. 6j ust. 3 i art. 6k ust. 1 pkt 2 wyrazy "iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności";

- w § 2 w ust. 2 uchwały występują wyrazy "przy jednorazowym odbiorze odpadów", a zgodnie z art. 6k ust. 1 pkt 2 powinny być ustalone miesięczne stawki opłaty za pojemnik o określonej w uchwale pojemności;

- w § 3 w ust. 1 uchwały zamiast wyrazów "ryczałtową opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok" powinny być zgodne z art. 6j ust 3b ustawy "ryczałtową stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok od domku letniskowego lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe". A zatem w uchwale zmieniono i opuszczono zapisy precyzujące przedmiot podlegający ryczałtowej stawce opłaty;

- w § 3 w ust. 2 i 3 uchwały określono w sposób sprzeczny z art. 6j ust. 3c zasady ustalenia ryczałtowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok od domku letniskowego lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno - wypoczynkowe. Rada Miasta postanowiła w ust. 2, że wysokość opłaty ryczałtowej, o której mowa w ust. 1 stanowi stawkę ryczałtową lub sumę stawek ryczałtowych ustalonych, jako iloczyn średniej ilości powstających na nieruchomości odpadów wyrażonych w liczbie i rodzajów pojemników. Tymczasem zgodnie z art. 6j ust. 3c ustawy ryczałtowa stawka opłaty jest ustalana, jako iloczyn średniej ilości odpadów powstających na nieruchomościach, o których mowa w ust. 3b, na obszarze gminy, wyrażonej w liczbie pojemników oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której w art. 6k ust. 1 pkt 2.

Tak więc w uchwale przyjęty został "… iloczyn średniej ilości powstających na nieruchomościach odpadów …", natomiast w ustawie przyjęto do stosowania "/… iloczyn średniej ilości odpadów powstających na nieruchomościach, …, na obszarze gminy, …" (art. 6j ust. 3c ustawy), więc dotyczy to innej średniej niż przyjęta w uchwale.

A zatem, ustalając w uchwale zgodnie z art. 6j ust. 3c przedmiotową ryczałtową stawkę opłaty należało:

1) określić średnią roczną ilość odpadów powstających na nieruchomościach, o których mowa w art. 6j ust. 3b ustawy, na obszarze Gminy Tarczyn, wyrażonej w liczbie pojemników,

2) ustalić stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 ustawy,

3) ustalić ryczałtową stawkę opłaty wyrażonej w określonej wysokości kwotowej za rok, w zależności czy odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny lub nieselektywny.

Badana uchwała stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) jest aktem prawa miejscowego. Zgodnie z art. 94 Konstytucji akty prawa miejscowego ustanawiają organy samorządu terytorialnego, obowiązujące na obszarze działania tych organów na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Wystąpienie takich rozbieżności między zapisami ustawowymi, a zapisami uchwały jest istotną wadą prawną. Wskazane regulacje badanej uchwały Rady Miejskiej w Tarczynie naruszają też § 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", który stanowi wprost, że w aktach prawa miejscowego nie zamieszcza się przepisów prawnych niezgodnych z ustawą, na podstawie której są one wydawane, oraz innymi ustawami i ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, a także przepisów prawnych niezgodnych z rozporządzeniami. W analizowanym przypadku przy redagowaniu tekstu uchwały Rady nie przestrzegano tych zasad.

W związku z powyższym Kolegium orzekło jak w sentencji uchwały.