Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) i art. 11 ust .1 pkt. 5 w związku z art. 18 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 7 października 1992 roku o regionalnych izbach obrachunkowych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1113 ze zm.) - Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie uchwala, co następuje:

§ 1. Orzeka o nieważności w części załącznika nr 2 do uchwały Nr 49/X/2015 Rady Miejskiej w Szydłowcu z dnia 1 lipca 2015 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców tworzących nowe inwestycje i nowe miejsca pracy na terenie Gminy Szydłowiec w ramach pomocy de minimis w zakresie słów: " Świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań wynikających z art. 233 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny (Dz.U. nr 88, poz. 553 ze zm.)" z powodu istotnego naruszenia przepisu art. 7 ust.3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm.).

§ 2. Na niniejszą uchwałę Gminie Szydłowiec przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Kolegium Izby.

Uzasadnienie

W dniu 9 lipca 2015 r. do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie, Zespół w Radomiu wpłynęła uchwała Nr 49/X/2015 Rady Miejskiej w Szydłowcu z dnia 1 lipca 2015 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców tworzących nowe inwestycje i nowe miejsca pracy na terenie Gminy Szydłowiec w ramach pomocy de minimis. Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych ww. uchwała podlega nadzorowi RIO.

Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie ustaliło i zważyło, co następuje:

Badaną uchwałą Rada Miasta ustaliła zasady udzielania zwolnień z podatku od nieruchomości oraz określiła przypadki, w których podatnik traci prawo do zwolnienia z podatku. Zwolnienie obejmuje przedsiębiorców tworzących nowe inwestycje i nowe miejsca pracy na terenie Gminy Szydłowiec w ramach pomocy de minimis. Zwolnienie przysługuje na okres 1-5 lat w zależności od ilości utworzonych miejsc pracy. Ze zwolnień wyłączono nieruchomości zajęte na usługi deweloperskie, bankowe, instytucje finansowe, działalność handlową detaliczną i hurtową.

Projekt programu pomocowego został przesłany Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który zgłosił zastrzeżenia (pismo DDO-530-369/2/15/MG z dnia 19 czerwca 2015 r.) dotyczące braku w projekcie uchwały zapisu dotyczącego przedstawienia zaświadczeń/oświadczeń o pomocy de minimis w rolnictwie i rybołówstwie, jakie podmioty ubiegające się o pomoc otrzymywały w roku, w którym ubiegają się o pomoc oraz w ciągu poprzedzających dwóch lat, albo oświadczeń o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie. Powyższe zapisy zostały uwzględnione przez Radę w podjętej uchwale.

W załączniku nr 1 do uchwały ustalono wzór wniosku o zamiarze korzystania z pomocy de minimis, w formie zwolnienia z podatku. Natomiast w Załączniku nr 2 do uchwały Rada ustaliła wzór oświadczenia dla przedsiębiorcy o stanie zatrudnienia, w tym pracowników zatrudnionych w związku z nową inwestycją, w którym zawarła wymóg złożenia oświadczenia z odwołaniem się do odpowiedzialności karnej o następującej treści "Świadomy odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań wynikających z art. 233 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny ( Dz.U. nr 88, poz. 553 ze zm.) oświadcza, że na dzień ………….stan zatrudnienia w przedsiębiorstwie na terenie miasta Szydłowca, w przeliczeniu na pełne etaty wyniósł łącznie ……etatów ( w tym …. pracowników zatrudnionych w związku z nową inwestycją)".

W ocenie Kolegium Izby wymóg złożenia oświadczenia z odwołaniem się do odpowiedzialności karnej nie znajduje podstawy prawnej. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w tym art. 7 ust. 3 niniejszej ustawy, nie uprawniają Rady do nakładania na podatnika składającego wniosek o przyznanie zwolnienia z podatku obowiązku podania danych pod groźbą odpowiedzialności karnej. Przywołany w uchwale Rady przepis art. 233 § 1 i § 6 ustawy kodeks karny ma zastosowanie jedynie w postępowaniu sądowym albo innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustaw, jeżeli przepisy tych ustaw przewidują możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej. Tymczasem w tym przypadku żadna z wymienionych przesłanek nie zachodzi. Oświadczenie i dane w nim zawarte nie mogą być utożsamiane z zeznaniami mającymi służyć za dowód w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. 2015 r., poz. 613). Upoważnienie do wprowadzenia oświadczenia o odpowiedzialności karnej nie może mieć zastosowania w akcie prawa miejscowego, co wielokrotnie było podkreślane w orzecznictwie . W związku z powyższym Rada nie jest uprawniona do wprowadzenia we wniosku o zamiarze korzystania z pomocy de minimis oświadczenia o przytoczonej treści. Zatem Kolegium uznało, że przedmiotowy zapis wprowadzony został bez podstawy prawnej. Kwestia odpowiedzialności za składanie przez podatnika nieprawdziwych danych w oświadczeniach została uregulowana w przepisach art.56 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 186 ze zm.).

Ponadto Kolegium zwraca uwagę, iż w badanej uchwale brak jest wyraźnego odesłania do jej załączników. Zamieszczenie w § 5 ust. 1 pkt 1 i 3 uchwały informacji o załącznikach w nawiasach nie spełnia wymogów określonych w przepisach § 29, w związku z § 143 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz.U. nr 100, poz. 908 ). Warunkiem poprawnego wyodrębnienia jakichś elementów treści uchwały i przeniesienia ich do załączników jest zamieszczenie w przepisach merytorycznych uchwały odesłania do tych załączników.

Biorąc pod uwagę powyższe, Kolegium Izby orzekło jak w sentencji niniejszej uchwały.