Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.) i art. 18 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 października 1992 roku o regionalnych izbach obrachunkowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 1113) - Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie uchwala, co następuje:

§ 1. Orzeka o nieważności § 4 ust. 2 Uchwały Nr LI/1497/2013 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności, z powodu istotnego naruszenia art. 6j ust. 2a oraz art. 6k ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391 z późn. zm.).

§ 2. Na niniejszą uchwałę służy Miastu prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty jej dostarczenia za pośrednictwem Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie.

Uzasadnienie

W dniu 14 marca 2013 roku doręczono Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie uchwałę Nr LI/1497/2013 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Stosowanie do art. 11 ust. 1 pkt 5 cytowanej ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, przedmiotowa uchwała podlega nadzorowi izby.

Kolegium ustaliło, co następuje:

W § 4 ust. 2 badanej uchwały Rada Miasta Stołecznego Warszawy postanowiła, że: cyt. "Dla nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, w którym wyodrębniono dwa lokale mieszkalne, ustala się następujące miesięczne stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla każdego z lokali mieszkalnych:

1) w przypadku, gdy odpady komunalne są zbierane i odbierane selektywnie, w wysokości 50% stawki ustalonej w ust. 1 pkt 1;

2) w przypadku, gdy odpady komunalne nie są zbierane i odbierane selektywnie, w wysokości 50% stawki ustalonej w ust. 1 pkt 2".

Kolegium zważyło, co następuje:

Powyższa regulacja jest sprzeczna z przepisami art. 6j ust. 2a oraz art. 6k ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W myśl tych przepisów, rada gminy w drodze uchwały dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty.

Rada może różnicować stawki opłaty w zależności od powierzchni lokalu mieszkalnego, liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, odbierania odpadów z terenów wiejskich lub miejskich, a także od rodzaju zabudowy.

W świetle powyższego Rada Miasta, różnicując stawki opłat dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych, w których wyodrębniono dwa lokale mieszkalne, powinna określić wysokość tych zróżnicowanych stawek i wyrazić je w określonej kwocie.

Obniżenie opłaty o wskazane wartości procentowe, sprowadziło w istocie do udzielenia ulgi. Kolegium zauważa, że żaden przepis cytowanej wyżej ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie wyposaża Rady Miasta Stołecznego Warszawy w takie kompetencje.

Kolegium, kierując się fundamentalną zasadą, zgodnie z którą do działalności organów samorządowych w sferze zobowiązań publicznoprawnych, w tym podatków i opłat, stosuje się zasadę, że: "dozwolone jest tylko to, co prawo wyraźnie przewiduje", postanowiło uznać, że zapis § 4 ust. 2, na podstawie którego udzielono ulgi w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest sprzeczny z art. 6j ust. 2a oraz art. 6k ust. 1 i ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

W świetle powyższego, Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie orzekło jak w sentencji.