Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie

na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 1113 z późn.zm.) oraz art. 91 ust. 1, i ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 1515)

uchwala, co następuje

stwierdza się nieważność § 3 pkt 2, § 5 i § 6 uchwały Nr XIV/105/2015 Rady Miejskiej w Węgorzewie z dnia 28 października 2015 r. w sprawie opłaty targowej.

Uzasadnienie

Rada Miejska w Węgorzewie w dniu 28 października 2015 r. podjęła uchwałę Nr XIV/105/2015 w sprawie opłaty targowej.W dniu 05 listopada 2015 r. przedmiotowa uchwała wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie, celem zbadania jej postanowień pod względem zgodności z prawem.Pismem z dnia 12 listopada 2015 r. zawiadomiono Gminę Węgorzewo, iż uchwała ta będzie rozpatrywana na posiedzeniu Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie (dalej: Kolegium Izby) w dniu 16 listopada 2015 r.Zgodnie z art. 18 ust. 3 cyt. ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, w posiedzeniu kolegium ma prawo uczestniczyć przedstawiciel podmiotu, którego sprawa jest rozpatrywana. Przedstawiciel Gminy Węgorzewo, nie wziął udziału w posiedzeniu Kolegium Izby.Stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, orzekanie o nieważności uchwał i zarządzeń, w sprawach wymienionych w art. 11 ust. 1 w/w ustawy, zastrzeżono dla kolegium regionalnej izby obrachunkowej, natomiast zgodnie z art. 11 ust. 3 tej ustawy w przypadku nieistotnego naruszenia prawa w uchwale lub zarządzeniu izba nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, lecz ogranicza się do wskazania, że wydano je z naruszeniem prawa. Przepis art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych stanowi, że właściwość rzeczowa regionalnych izb obrachunkowych obejmuje uchwały i zarządzenia podejmowane przez organy jednostek samorządu terytorialnego w sprawach podatków i opłat lokalnych, do których mają zastosowanie przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa.Kolegium Izby badając przedmiotową uchwałę stwierdziło, co następuje: - w § 3 pkt 2 Rada Miejska w Węgorzewie postanowiła ustalić inkasentem dzierżawcę targowiska na podstawie zawartej umowy,- w pkt 3 (strona 2 uchwały) Rada Miejska w Węgorzewie ustaliła, że "Pobrane kwoty opłaty inkasent przekazuje na rachunek Urzędu Miejskiego w Węgorzewie raz w miesiącu, do dnia 5-go następnego miesiąca,- w pkt 4 (strona 2 uchwały) ustaliła, że "Za pobór opłaty miejscowej przysługuje inkasentom wynagrodzenie w wysokości 10% zainkasowanej opłaty."- natomiast w § 5 (strona 2 uchwały) postanowiła, że "Traci moc Uchwała Nr LIX/437/2014 Rady Miejskiej w Węgorzewie z dnia 29 października 2014 roku w sprawie okre-ślenia wysokości dziennych stawek opłaty miejscowej w roku podatkowym 2015 oraz sposobu ich poboru."Uchwała Rady Miejskiej w Węgorzewie w sprawie opłaty targowej, ma charakter przepisu prawa miejscowego, powszechnie obowiązującego na danym terenie, skierowanego do nieokreślonego kręgu osób. Jest więc aktem normatywnym zawierającym normy generalne i abstrakcyjne.W ocenie Kolegium Izby zapis § 3 pkt 2 uchwały narusza art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 849 z późn. zm.).Wyżej wskazany przepis stanowi, że rada gminy, w drodze uchwały określa zasady ustala-nia i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłat określonych w ustawie, w tym opła-ty targowej (pkt 1) oraz przewiduje możliwość zarządzenia przez radę gminy poboru tych opłat w drodze inkasa, określenia inkasentów oraz wysokości wynagrodzenia za inkaso (pkt 2). Inkasent opłaty targowej musi być określony w sposób zindywidualizowany. Realizacja uprawnień rady gminy w zakresie określenia inkasentów powinna nastąpić w uchwale w sposób na tyle precyzyjny, aby nie było wątpliwości, na kogo ten obowiązek został nałożony. Tymczasem w treści § 3 pkt 2 ww. uchwały wynika, że Rada Miejska w Węgorzewie postanowiła jedynie ustalić dzierżawcę targowiska na inkasenta. Z takiego zapisu nie wynika więc kto faktycznie jest inka-sentem, a jedynie to, że inkasentem będzie dzierżawca. Z treści tego przepisu nie wynika więc, kto faktycznie jest inkasentem, bowiem brak w nim określenia cech pozwalających na jego do-stateczne zindywidualizowanie. Może się zdążyć, że faktycznie osobę inkasenta to organ wyko-nawczy gminy wyznaczy podpisując z nim umowę dzierżawy targowiska.Odnosząc się do zapisów uchwały zawartych na stronie 2 uchwały tj. w pkt 4, pkt 5, § 5 i § 6, to zgodnie z § 115 w związku z § 143 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie Zasad techniki prawodawczej (Dz.U. z 2002 nr 100 poz. 908) w rozporządzeniu zamieszcza się tylko przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w przepisie upoważniającym (upoważnieniu ustawowym). Rada Miejska w Węgorzewie naruszyła przepis ww. poprzez uregulowanie spraw na stronie 2 uchwały tj. w pkt 4, pkt 5, § 5 i § 6 podczas, gdy z podstawy prawnej uchwały nie wynika taka kompetencja Rady Miejskiej.

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia i podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego.
Na niniejszą uchwałę przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w terminie 30 dni od daty jej otrzymania, za pośrednictwem tutejszej Izby.