Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie

działając na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych /tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 1113 ze zm./ oraz art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1515/

uchwala, co następuje

stwierdza się nieważność § 2 ust. 1 i 2, § 5 oraz § 6 ust. 4 uchwały Nr XIV/88/2015 Rady Miejskiej w Biskupcu z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie opłaty targowej.

Uzasadnienie

Rada Miejska w Biskupcu w dniu 26 listopada 2015 r. podjęła uchwałę Nr XIV/88/2015 w sprawie opłaty targowej.W dniu 04 grudnia 2015 r. uchwała wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie, celem zbadania jej postanowień pod względem zgodności z prawem.Pismem z dnia 10 grudnia 2015 r. zawiadomiono Gminę Biskupiec, iż uchwała ta będzie rozpatrywana na posiedzeniu Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie w dniu 14 grudnia 2015 r. Zgodnie z art. 18 ust. 3 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych w posiedzeniu Kolegium ma prawo uczestniczyć przedstawiciel jednostki, której sprawa jest rozpatrywana. Przedstawiciel Gminy Biskupiec nie uczestniczył w posiedzeniu Kolegium.W myśl art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, orzekanie o nieważności uchwał i zarządzeń, w sprawach wymienionych w art. 11 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy, zastrzeżono dla kolegium regionalnej izby obrachunkowej. Przepis art. 11 ust.1 pkt 5 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych stanowi, że właściwość rzeczowa regionalnych izb obrachunkowych obejmuje uchwały i zarządzenia podejmowane przez organy jednostek samorządu terytorialnego w sprawach podatków i opłat lokalnych, do których mają zastosowanie przepisy ustawy Ordynacja podatkowa.Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie badając przedmiotową uchwałę stwierdziło, co następuje:Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j. t. Dz. U. z 2014 r., poz. 849 ze zm.) w związku z art. 9 pkt 10 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1045) rada gminy może wprowadzić opłatę targową. Opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. targowiskiem są wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż.Stosownie do art. art. 19 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w zw. z art. 9 pkt 12 ustawy o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw rada gminy, w drodze uchwały, może zarządzić pobór opłaty targowej w drodze inkasa oraz określić inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso.Rada Miejska w Biskupcu w § 2 ust. 1 i 2 badanej uchwały ustaliła dzienne stawki opłaty targowej od sprzedaży towarów z zajętego stanowiska. W § 5 badanej uchwały Rada Miejska w Biskupcu ustaliła termin płatności opłaty targowej postanawiając, że: "opłata jest płatna bez wezwania na rachunek Urzędu Miejskiego w Biskupcu, z zastrzeżeniem § 6". Z kolei w § 6 ust. 1 uchwały Rada Miejska w Biskupcu zarządziła pobór opłaty w drodze inkasa, a w § 6 ust. 4 uchwały postanowiła, że inkasent pobraną opłatę przekazuje w całości do kasy Urzędu Miejskiego, "na podstawie uprzednio wystawionych kwitariuszy - druk ścisłego zarachowania i rozlicza się z pobranych kwitariuszy". W § 8 Rada Miejska w Biskupcu postanowiła, że badana uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego i obowiązuje od 1 stycznia 2016 r.W ocenie Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie ustawa o podatkach i opłatach lokalnych łączy obowiązek uiszczenia opłaty targowej z czynnością dokonywania sprzedaży. Tak więc uzależnienie opłaty targowej nie od faktu dokonywania sprzedaży, a od stanowiska, z którego jest dokonywana sprzedaż, tak jak w § 2 ust. 1 i 2 badanej uchwały) jest sprzeczne z powołanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.Ponadto Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie stwierdza, że zgodnie z cyt. wyżej art. 19 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych radzie gminy przysługuje kompetencja jedynie do zarządzenia poboru opłaty targowej w drodze inkasa oraz do określenia inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso. Rada gminy nie posiada natomiast uprawnień do regulowania w drodze uchwały innych sposobów dokonywania płatności opłat lokalnych, poza inkasem, gdyż sposoby zapłaty zobowiązań podatkowych wynikają z art. 59 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.). Należy przy tym zauważyć, że poza możliwością zarządzenia poboru opłat w drodze inkasa, określenia inkasentów i wysokości wynagrodzenia za inkaso, rada gminy nie jest upoważniona do stanowienia dodatkowych uregulowań w zakresie inkasa, takich jak: określanie kwitariuszy, czy też sposobu rozliczania się inkasentów z pobranych należności lub nakładania na inkasentów dodatkowych obowiązków nie przewidzianych przez ustawę. Dlatego też Rada Miejska w Biskupcu ustalając, w § 6 ust. 4 przedmiotowej uchwały, że inkasent pobraną opłatę przekazuje w całości do kasy Urzędu Miejskiego, na podstawie uprzednio wystawionych kwitariuszy- druk ścisłego zarachowania i rozlicza się z pobranych kwitariuszy, w sposób istotny naruszyła art. 19 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Pogląd taki znajduje również odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06.11.2013 r. III SA/Wa 1159/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia15.06.2000 r. -sygn. III SA 613/00). Ponadto Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie zauważa, iż zgodnie z powołanym wyżej art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opłatę targową pobiera od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. targowiskiem są wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż. Z przepisu tego wynika, iż opłata targowa ma charakter powszechny i jest pobierana od czynności sprzedaży, bez względu na formę jej prowadzenia, czy też rodzaj sprzedawanego artykułu. Stosownie do art. 19 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, rada gminy jest zobowiązana do określenia, w drodze uchwały, m. in. zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłaty targowej, gdyż ustawodawca ograniczył się do wskazania podmiotu i przedmiotu opłaty targowej, zaś pozostałe istotne elementy opłaty targowej pozostawił do uregulowania radzie gminy. Brak w badanej uchwale zapisów określających stawki opłaty targowej dla pozostałych, niewymienionych w § 2 uchwały form sprzedaży uniemożliwia pobór opłaty targowej od dokonujących sprzedaży w innych formach, niż nieprzewidziane w tej uchwale. Biorąc powyższe pod uwagę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie postanowiło, jak w sentencji.

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia i podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego.

Na niniejszą uchwałę Kolegium RIO w Olsztynie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w terminie 30 dni od daty jej otrzymania, za pośrednictwem tutejszej Izby.