Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 23 padziernika 2007 r., sygn. I SA/Gl 200/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), Sędzia WSA Teresa Randak, Protokolant Anna Florek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2007 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości- łączne zobowiązanie pieniężne oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (tj. w Dz.U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60 z późniejszymi zmianami), art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. w Dz.U. z 2001 roku, nr 79, poz. 856 z późniejszymi zmianami) oraz § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 roku w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. nr 198, poz. 1925), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...], nr [...], którą organ ten odmówił R. P. uchylenia własnych decyzji z dnia [...], nr [...] oraz [...] w sprawie ustalenia J. i R. P. łącznego zobowiązania pieniężnego za 2002 i 2003 rok.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż
pismem z dnia 16 maja 2005 roku pełnomocnik podatniczki wystąpił do Prezydenta Miasta J. z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego powołanymi wyżej ostatecznymi decyzjami w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2002 i 2003. W uzasadnieniu wniosku podatniczka podniosła, iż organ pierwszej instancji wydając decyzje wymiarowe pominął fakt, iż na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia [...] orzeczono separację między małżonkami P., a ca za tym idzie ustał wiążący ich małżeński ustrój wspólności majątkowej. Wskazała również, iż pozbawiona została czynnego udziału w postępowaniu podatkowym. Ponadto podniosła, iż decyzje wymiarowe oparte zostały na niezgodnych z rzeczywistością ustaleniach faktycznych, gdyż opodatkowana nieruchomość od pięciu lat nie była wykorzystywana na cele działalności gospodarczej.

