Wyrok WSA w Lublinie z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. II SA/Lu 909/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca ), Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi W. N. na decyzję Wojewody z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania W. N. od decyzji Starosty z dnia [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę sieci gazowej wysokiego ciśnienia Dn 1000 mm PN 6,3 MPa w miejscowości M. gmina D. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ orzekający podał, że wnioskiem z dnia [...] maja 2007 r. W. N. zwrócił się do Starosty o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę gazociągu wysokiego ciśnienia na terenie gminy D. na działkach wsi M., o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...], [...] i [...] , dołączając projekt budowlany oraz pisemne oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. organ pierwszej instancji nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości, wyznaczając termin do wykonania tego obowiązku. W wyznaczonym terminie wnioskodawca nie wypełnił obowiązków zawartych w postanowieniu, więc decyzją z dnia [...] organ odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Sprawa wydania decyzji o pozwoleniu na budowę była już dwukrotnie rozpatrywana przez organ odwoławczy i raz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym sygnatura akt II SA/Lu 766/04. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ocena prawna i wskazania do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Organ orzekający podniósł, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku jednoznacznie stwierdził, iż opracowanie winno dotyczyć całego zamierzenia inwestycyjnego, o czym mówią postanowienia art. 33 Prawa budowlanego.