Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 26 marca 2008 r., sygn. II SA/Ol 1140/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2008 r. sprawy ze skargi Marszałka Województwa reprezentowanego przez Dyrektora Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych na decyzję Wojewody z dnia "[...]". nr "[...]" w przedmiocie ustalenia linii brzegowej rzeki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 540,- zł (słownie pięćset czterdzieści złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia "[...]" M. i P. R., J. N. i K. S. - właściciele działek o nr "[...]", "[...]", "[...]", położonych w obrębie "[...]" gmina "[...]", zwrócili się do Starostwa Powiatowego w "[...]" o ustalenie linii brzegowej rzeki "[...]" sąsiadującej z ich działkami. Do wniosku dołączyli projekt linii brzegowej.

Pismem z dnia "[...]" Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych Rejonowy Oddział w "[...]" odpowiadając na pismo Starostwa Powiatowego w "[...]" w przedmiocie ustalenia linii brzegowej rzeki "[...]" w obrębie "[...]", odmówił wyrażenia zgody na wyznaczenie linii brzegowej rzeki wskazując, że została ona wyznaczona po sztucznie zasypanym korycie przez właścicieli działek przyległych. Tak wyznaczona linia brzegowa uniemożliwi utrzymanie i konserwację tego odcinka rzeki, gdyż nie będzie możliwości wejścia ze sprzętem, ponieważ linia brzegowa jest ustalona po linii wody w korycie rzeki.

Decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", działający z upoważnienia Starosty "[...]" - Naczelnik Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska ustalił linię brzegową rzeki "[...]" w obrębie "[...]" w następujący sposób: od istniejącego punktu granicznego nr "[...]" poprzez nowo projektowane punkty "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", do punktu nr "[...]" leżącego na dotychczasowej linii brzegowej z wydzieleniem działek od ustalonej linii brzegowej do granic działek właścicieli. Jako podstawę prawną orzeczenia podał art. 15 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.). Uzasadniając orzeczenie wskazał, że w trakcie przeprowadzonej rozprawy administracyjnej odebrano od stron - P. R. i K. S. - oświadczenia, w których wskazali, że nie prowadzili prac ziemnych na linii brzegowej rzeki, a z żadnych akt nie wynika, że linia brzegowa została sztucznie usypana. Ponadto w trakcie dokonywania oględzin stwierdzono, że konfiguracja brzegu rzeki, m.in. rosnące w bezpośredniej bliskości lustra wody stare drzewa wskazuje na to, że stan faktyczny istnieje od wielu lat. Potwierdza to okoliczność, że linia brzegowa nie została wyznaczona po sztucznie zasypanym korycie. Również twierdzenie ZMiUW, że ustalenie linii brzegu zgodnie z wnioskiem uniemożliwi konserwację rzeki nie zostało udowodnione. Wskazał, że prace konserwacyjne mogą być wykonywane w sposób zastępczy, na co pozwalają występujące corocznie niskie stany wody i ustalona linia brzegu nie będzie tu żadną przeszkodą. Dodał również, że projektowaną linię brzegu ustalono w oparciu o kryterium wyraźnej na pewnych odcinkach linii brzegu rzeki "[...]:" oraz w oparciu o średnią rzędną zwierciadła wody z okresu 1976-2005 wynoszącą 119,99 m w układzie Kronsztadt obliczoną przez Dział Służby Obserwacyjno - Pomiarowej w Białymstoku.