Wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 października 2008 r., sygn. III SA/Wa 490/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2008 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta m. W. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...], 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz W. K. kwotę 400 zł (słownie: czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2007 r., odmawiającą E. i W. K. (powoływanym dalej jako Skarżący), umorzenia zaległości podatkowej w wysokości 12.836,65 zł wraz z należnymi odsetkami, z tytułu podatku od nieruchomości za lata 1998 - 2002, położonej w W. przy ul. O.

Pismem z dnia 24 lutego 2003 r., Skarżący zwrócił się umorzenie zaległości podatkowych wynikających z otrzymanych decyzji dotyczących wymiaru podatku od nieruchomości za 1998r. - 2002 r. oraz podatku od nieruchomości za 2003 rok. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż zaległości podatkowe powstały na skutek sezonowego charakteru działalności prowadzonego przez niego kempingu oraz niezasadnego zwiększenia wymiaru podatku od nieruchomości na której jest on prowadzony. Wyjaśnił, iż prowadzona przez niego firma wielokrotnie uznawana była za wzorową i nagradzana, a Skarżący angażował się w akcje społeczne i terminowo regulował wszelkie zobowiązania. Wyjaśnił, że wyczerpał wszystkie możliwości obniżenia kosztów prowadzonej działalności, a utrzymanie standardu świadczonych usług wymagałoby zwiększenia zatrudnienia.