Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. III SA/Gl 421/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć (spr.), Asesor WSA Katarzyna Golat, Protokolant St. sekr. sąd. Joanna Spadek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi S.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] r. nr [...], orzekającą o solidarnej odpowiedzialności S.J. jako osoby trzeciej, za zaległości podatkowe "A" Spółka z o.o. z siedzibą w W. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące[...] r. w łącznej wysokości [...] zł, odsetek za zwłokę od tych zaległości oraz kosztów postępowania egzekucyjnego w wysokości [...]zł. W podstawie prawnej powołał art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a oraz art. 107 § 1 i § 2, art. 108 § 1 i § 2 oraz art. 116 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.; dalej powoływana, jako ustawa O. p.).

W uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej organ podatkowy wskazał, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług zostało określone Spółce ostatecznymi decyzjami wydanymi przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. w dniach: [...] r. oraz [...] r. Spółka nie uiściła należności wynikających z tych decyzji, wobec czego zostały wystawione tytuły wykonawcze obejmujące zaległości podatkowe za te miesiące. W dalszej kolejności organ podatkowy pierwszej instancji, powołując się na art. 116 O. p. w brzmieniu obowiązującym przed datą zmiany ustawy tj. dniem 1 stycznia 2003 r., stwierdził, że istnieją przesłanki do zastosowania tego przepisu w rozpoznawanej sprawie. Organ pierwszej instancji wskazał również, że odpowiedzialność obejmuje zaległości podatkowe z tytułu tych zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu (art. 116 § 2 O. p.). Okoliczność ta, jak stwierdzono, nie budzi wątpliwości.