Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 25 marca 2009 r., sygn. I SA/Bk 608/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, asesor WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 marca 2009 r. sprawy ze skargi L. J. "L." w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącego L. J. "L." w K. kwotę 5.117 zł (słownie: pięć tysięcy sto siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Decyzją z [...].04.2008 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. dokonał rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. odmiennego niż zadeklarowano. W toku postępowania kontrolnego ustalono, iż L. J. (zwany dalej jako: "Skarżący") prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "L." w K. zaniżył podatek należny od towarów i usług poprzez dostawę co najmniej 258.920 litrów gazu LPG o wartości 358.593,40 zł brutto bez ewidencjonowania transakcji w rejestrach prowadzonych dla potrzeb tego podatku.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją

z [...].10.2008 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż w poszczególnych miesiącach 2003 r. Skarżący nabywał bez ewidencjonowania tego faktu gaz propan-butan do napędu pojazdów samochodowych. Powyższe zostało ustalone w oparciu

o materiały dowodowe ujawnione u kontrahentów Skarżącego tj. w F. H. "P." A. L. i "M." Sp. z o.o. oraz w oparciu o zeznania złożone przez pracowników wymienionych firm. Zapisy w zeszycie zabezpieczonym w siedzibie "P." wskazują m.in. jako odbiorcę gazu Skarżącego. Z zeznań pracowników tejże firmy wynika, iż dokonywali oni dostaw gazu do stacji Skarżącego. Powyższe dostawy, według świadków, w niektórych przypadkach nie były dokumentowane fakturami VAT, ale zostały zarejestrowane w zeszytach prowadzonych w "P." - na podstawie dokumentów WZ. Ponadto ustalono, iż Skarżący nabywał gaz w "T." Sp. z o.o. (która do marca 2004 r. działała pod nazwą "M." Sp. z o.o.). W ewidencji księgowej tej Spółki znajdowały się dokumenty "Rozliczenie zlecenia", do sporządzania których zobowiązani byli kierowcy. Dostarczający gaz dla Skarżącego pracownik tej spółki W. S. zeznał, że sporządzał ww. dokumenty, w których zapisywał dane dotyczące dziennej sprzedaży w taki sposób, że transakcje z danym odbiorcą dzielił na udokumentowane fakturami oraz paragonami fiskalnymi. Wartości i ilości dostarczonego dla Skarżącego gazu wykazane w "Rozliczeniach zlecenia" i udokumentowane fakturami VAT pokrywają się z danymi wykazanymi w urządzeniach księgowych, prowadzonych dla potrzeb podatku od towarów i usług przez Skarżącego, natomiast niezaewidencjonowano w nich dostaw gazu udokumentowanych paragonami fiskalnymi. Organ stwierdził, iż gaz zakupiony poza ewidencją został sprzedany bez stosownego udokumentowania. Organ przyjął, iż prowadzone przez Skarżącego rejestry zakupów i sprzedaży były nierzetelne, w związku z tym, na podstawie art. 193 § 4 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej powoływana jako: "o.p.") nie uznano ich za dowód, a podstawę opodatkowania określono w drodze oszacowania na podstawie art. 23 § 4 o.p. Wartość niezaewidencjonowanego obrotu osiągniętego w poszczególnych miesiącach 2003 r. obliczono, jako iloczyn ilości gazu nieujętego w rejestrze zakupów za 2003 r. i cen brutto za litr gazu wynikających z faktur sprzedaży wystawionych przez Skarżącego w poszczególnych okresach.