Postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 7 października 2009 r., sygn. I SA/Bk 341/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 07 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. i A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi D. S. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. p o s t a n a w i a 1. przyznać D. S. i A. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. odmówić D. S. i A. S. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego.

Uzasadnienie

D. S. i A. S. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego (k. 59). Skarżący podnieśli, iż obecnie nie posiadają środków pieniężnych, którymi mogliby opłacić kwotę wpisu sądowego. Wszelkie środki finansowe zaangażowane są bowiem w obrocie związanym z działalnością firmy, która w ostatnim okresie nie przynosi oczekiwanych zysków. Ponadto wskazali, iż pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z dwójką dzieci. W skład majątku wnioskodawców wchodzi nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha. Źródłem utrzymania rodziny wnioskodawców jest dochód uzyskiwany z prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej w wysokości około 2.600 zł miesięcznie. Dodatkowo skarżący podkreślili, iż oprócz ponoszenia kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem rodziny i leczeniem wnioskodawcy, w tym jego rehabilitacji, ponoszą jeszcze koszty kształcenia dzieci na studiach wyższych. Córka aktualnie przebywa na wyjeździe stypendialnym w B. Wnioskodawcy wskazali również, iż z uwagi na złą kondycję finansową firmy muszą zaciągnąć kredyty: obrotowy na rachunku bieżącym na kwotę 248.000 zł z miesięczną ratą około 1.600 zł, na rachunku bieżącym w wysokości 25.000 zł i na karcie kredytowej w wysokości 5.000 zł. Końcowo skarżący podnieśli także, iż nie posiadają żadnych zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 59-61).