Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. IV SA/Gl 436/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędzia NSA Adam Mikusiński Protokolant sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi J.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę

Uzasadnienie

Prezydent Miasta C. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 35 § 4 i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 7 ust. 1a i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) odmówił J. H. przyznania dodatku mieszkaniowego. W motywach rozstrzygnięcia podniósł, że [...] r. J. H. złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, z którego wynika, iż posiada tytuł prawny do zajmowanego lokalu. Jego gospodarstwo domowe składa się z dwóch osób, a dochód w przeliczeniu na jedną osobę wynosi 771,74 zł. Ustalenia te pozwoliły organowi uznać, że strona spełnia wymogi formalne do otrzymania wnioskowanej formy pomocy. Odmowa przyznania dodatku spowodowana została ustaleniem w oparciu o wywiad środowiskowy rażącej dysproporcji między deklarowaną wysokością dochodów a rzeczywistą sytuacją majątkową. Organ ustalił, że strona jest właścicielem samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1996, nabytego w 2000 r., a M. H. jest właścicielem działki o powierzchni 1217 m wraz z budynkiem przy ul. [...]. Podatek za przedmiotową nieruchomość w 2008 r. wyniósł 425,95 zł., a koszty utrzymania samochodu wynoszą średnio około 60 zł., a wynika to z informacji przekazanej przez stronę. Następnie organ ustalił, że stałe miesięczne wydatki rodziny wynoszą średnio około 500 zł. miesięcznie. W sytuacji dysponowania nieruchomością gruntową posiadanie innego lokalu mieszkalnego nie jest zaspokajaniem niezbędnych potrzeb życiowych, w związku z czym należy je zaliczyć do zasobów majątkowych, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zdaniem organu posiadaną przez stronę działkę można spieniężyć, a uzyskane środki finansowe przeznaczyć na zaspokojenie podstawowych potrzeb jakimi są opłaty czynszowe za mieszkanie. Nadto organ zaznaczył, że przedmiotowa nieruchomość położona jest w drogiej i atrakcyjnej części miasta. Zaznaczono również, że eksploatacja samochodu pociąga za sobą pewne koszty związane z zakupem paliwa, ubezpieczenia, przeglądów technicznych i innych. Zdaniem organu pierwszej instancji dodatek mieszkaniowy jest rodzajem publicznoprawnego świadczenia pieniężnego mającego na celu pokrycie części kosztów utrzymania mieszkania przez osobę, która znajduje się w niedostatku i nie jest w stanie samodzielnie zaspokoić podstawowych potrzeb, natomiast posiadanie samochodu osobowego oraz działki świadczy o zasobności rodziny. Przyjęcie odmiennego stanowiska skutkowałoby tym, że gmina pośrednio współfinansowałaby koszty utrzymania i eksploatacji samochodu osobowego oraz nieruchomości gruntowej.