Wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 maja 2011 r., sygn. II SA/Kr 31/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2011 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego K. H. kwotę 980,00 zł (dziewięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia 5 czerwca 2003r., znak [...] orzeczono o odmowie ustalenia na wniosek K.H. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie kompleksu sportowo - mieszkalno - hotelowego z infrastrukturą techniczną na działkach nr nr [...], obr. [...] przy ul. [...] w K. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano art. 39 i art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a., zaś przesłankę wydanego rozstrzygnięcia stanowiła niezgodność zamierzenia z przepisami art. 7 ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( tekst jednol. Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266).
W wyniku odwołania złożonego w terminie przez K.H. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 18 września 2003r., znak Kol. Odw. [...] , na podstawie art. 40 ust.1, art. 44 ust. 1-4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jednol. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) w zw. z art. 85 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. uchyliło powyższą decyzję i przekazało organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia z uwagi na nieprzeprowadzenie obligatoryjnej rozprawy, a także brak wymaganego postanowienia wojewody uzgadniającego projekt decyzji.
