Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. II SA/Gd 576/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Sekretarz Sądowy Izabela Adamowicza po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawę ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.

Uzasadnienie

E. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 maja 2010r. sygn. akt [...].

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 16 września 2008r. do Wójta Gminy wpłynął wniosek E. J. o ustalenie warunków zabudowy w celu legalizacji budowy budynku rekreacji indywidualnej położonego na działce nr [...] w K. B.

Decyzją z dnia 24 listopada 2008r. Wójt Gminy umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla istniejącej inwestycji polegającej na budowie domku letniskowego na ww. działce. W uzasadnieniu wskazano, że przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) nie przewidują możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy terenu dla istniejącego obiektu budowlanego, nie można bowiem (zgodnie z przytoczonym przez organ uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) zaakceptować poglądu, iż wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest możliwe po zrealizowaniu inwestycji.

Po rozpoznaniu odwołania E. J. od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 kwietnia 2009r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ II instancji powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007r., sygn. akt P 37/06, w którym wskazano, że zgodnie z przepisem art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego warunkiem legalizacji samowoli budowlanej jest zgodność konkretnej budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazano, że inwestor może skutecznie ubiegać się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, mimo zrealizowania inwestycji bez wymaganego pozwolenia na budowę i wcześniejszej decyzji o warunkach zabudowy, o ile wykaże, że zrealizowana inwestycja jest zgodna z wymogami planowania i zagospodarowania przestrzennego, wynikającymi, w braku miejscowego planu, z decyzji o warunkach zabudowy, wydanej na podstawie art. 59 ustawy, w przypadku spełnienia przesłanek z art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.