Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. I SA/Gd 1157/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z 19 listopada 2010 r. określił J. S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w wysokości 27.630,00 zł. Organ kontroli skarbowej zakwestionował wielkość przychodów wykazanych przez podatniczkę uznając, że faktury wystawione na rzecz "A" sp. komandytowa z siedzibą w G. oraz "B" z siedzibą w O. stwierdzają czynności niedokonane. W tym zakresie organ kontroli skarbowej wskazał na art. 14 ust. 1 i ust. 1 c ustawy z dnia 26 sierpnia 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 8, poz. 176 z późno zm.) dalej jako "u.p.d.o.f.". Wedle wskazanych przepisów za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Za datę powstania przychodu z działalności gospodarczej uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. Organ kontroli skarbowej wywiódł, że skoro wykonanie usług i wydanie towarów stwierdzone w kwestionowanych fakturach nie miało miejsca to nie powstał przychód z działalności gospodarczej.

Organ kontroli skarbowej zakwestionował także koszty uzyskania przychodów wykazane przez podatniczkę. Uznał, że podatniczka nieprawidłowo zaliczyła do tej kategorii podatkowej odpisy amortyzacyjne naliczone od wartości początkowej budynku magazynowo - handlowego w kwocie 17.250 zł, samochodu PEUGEOT 106 w kwocie 3.000 zł oraz dźwigu IFA w kwocie 4.500 zł. W zakresie budynku magazynowo handlowego wyjaśniono, w oparciu o art. 22a ust. 1 u.p.d.o.f., że dany składnik majątkowy może by zaliczony do środków trwałych i amortyzowany m. in. wówczas, gdy w dniu przyjęcia do używania był kompletny i zdatny do użytku, przy czym w pojęciu tym należy ująć zarówno faktyczną jak i prawną możliwość użytkowania takiego składnika majątkowego. Organ kontroli skarbowej odwołując się do wskazanych w uzasadnieniu decyzji przepisów Prawa budowlanego wyjaśnił, że brak pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przesądza o braku możliwości uznania budynku magazynowo - handlowego za środek trwały. Wyjaśniając przyczyny wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od samochodu PEUGOET 106 i dźwigu IFA odnotowano, że podatniczka nie jest właścicielem ani współwłaścicielem tych składników majątkowych. Zgodnie więc z art. 22a ust. 1 u.p.d.o.f. nie mogła dokonywać od nich odpisów amortyzacyjnych. Organ kontroli skarbowej uznał, że nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów wydatki szczegółowo wymienione w uzasadnieniu decyzji związane z inwestycją przy ul. [...] w G.. W tym zakresie wyjaśniono, że wedle art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.d.o.f. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych. Nie uznano za koszt uzyskania przychodów także wydatków w kwocie odpowiadającej niezapłaconym odsetkom od kredytu, wydatków na zakup benzyny bezołowiowej do dźwigu, do którego używany był olej napędowy, oraz kwoty z tytułu badania technicznego samochodu Peugeot Sketch. Organ kontroli skarbowej zakwestionował, zaliczone przez podatniczkę do kosztów uzyskania przychodów, wydatki udokumentowane wymienionymi w uzasadnieniu decyzji fakturami wystawionymi przez "C", "D" sp. z o. o. z siedzibą w P., "E" z siedzibą w B., "F" s. c. z siedzibą w D.. Organ kontroli skarbowej wyjaśnił, że faktury te nie odzwierciedlają stanu faktycznego, transakcje nimi opisane nie miały miejsca lub ich wystawcami są podmioty fikcyjne. Organ kontroli skarbowej zwiększył koszty uzyskania przychodów o kwotę stanowiącą składkę na ubezpieczenie społeczne. Organ I instancji skorygował także odliczenia od dochodu tj. zmniejszył składki na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne.