Wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. II SA/Wa 803/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska - Jung, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Kędzielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2012 r. sprawy ze skargi P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz P. C. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie

Wnioskiem z 26 września 2011 r. P. C. (dalej jako skarżący) wystąpił do Prezydenta m.st. Warszawy o udostępnienie informacji publicznej:

1. Wstępnej umowy warunkowej zawartej [...] lipca 2011 r. pomiędzy m.st. Warszawa a [...] Polska S.A. na sprzedaż akcji Stołecznego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A.

2. Procedury sprzedaży I i II, o których mowa w uzasadnieniu do projektu uchwały Rady m.st. Warszawy w sprawie wyrażenia zgody na zbycie akcji SPEC S.A.

3. Listy oferentów biorących udział w postępowaniu prywatyzacyjnym SPEC S.A., którzy 2 czerwca 2011 r. złożyli ofertę wiążącą oraz następnie 27 czerwca 2011 r. złożyli aktualizację oferty.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że podstawą udostępnienia wstępnej umowy warunkowej jest art. 2d ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, który stanowi, że umowy zawarte w trybie art. 33 ust. 1, 3 i 5 oraz art. 39 ust. 1 tej ustawy są jawne i podlegają udostępnianiu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej. Podkreślił, że informacja dotycząca prywatyzacji SPEC S.A. nie może być utajniona, gdyż art. 61 ust. 1 i 2 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji zakazuje utajniania informacji, o których ustawa stanowi, że są jawne. Skarżący wskazał, że podstawą utajnienia umowy nie może być także art. 5 ust. 4 ustawy o ochronie informacji niejawnych, gdyż "interes ekonomiczny Rzeczpospolitej Polskiej" nie obejmuje swoim zakresem interesu ekonomicznego jednostki organizacyjnej samorządu terytorialnego. Podkreślił, że intencją ustawodawcy było ograniczenie stosowania klauzuli "zastrzeżone" jedynie do spraw wagi ogólnopaństwowej, o czym świadczy katalog przypadków wymienionych w art. 5 ust. 4, których zastrzeżenie może dotyczyć. Wszystkie obszary wskazane w tym przepisie leżą w gestii naczelnych organów Państwa, a nie jednostek samorządu terytorialnego chyba, że organy te ustawowo zlecą samorządowi realizację części tych zadań. Ponadto interes jednostki organizacyjnej nie jest tożsamy z interesem państwa. Tak więc organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego jest uprawniony do nadawania klauzuli "zastrzeżone", ale tylko w ramach wymienionego w art. 5 ust. 4 ustawy o ochronie informacji niejawnych zamkniętego katalogu obszarów zadań Państwa, zleconych samorządowi, nie zaś w zakresie bliżej niedookreślonego interesu publicznego na szczeblu lokalnym. Zdefiniowanie interesu Rzeczpospolitej Polskiej należy do jej naczelnych organów. W zakresie prywatyzacji interes ten został określony w art. 1 a ust. 1 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, w którym ustawodawca nie przewidział, aby przedsiębiorstwa komunalne mogły mieć szczególne znaczenie dla gospodarki narodowej, skoro nie uwzględnił możliwości wskazania ich jako takich w rozporządzeniu Rady Ministrów. Skoro SPEC S.A. nie znalazł się na tej liście, to oczywistym jest, iż jego prywatyzacja nie jest kwalifikowana jako interes ekonomiczny Rzeczpospolitej Polskiej, a co najwyżej interes publiczny na szczeblu lokalnym chroniony szczególnymi przepisami. Ponadto skarżący podniósł, że podstawą utajnienia umowy z [...] lipca 2011 r. nie może być też ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, gdyż na rynku warszawskim SPEC jako naturalny monopolista nie ma konkurentów, którzy mogliby zagrozić jego interesom. Ponadto skarżący zwrócił uwagę na fakt, że w zaproszeniu do negocjacji potencjalni inwestorzy zostali poinformowani, iż podstawą sprzedaży akcji SPEC będzie m.in. uchwała nr XXXI/667/2004 Rady m.st. Warszawy z 7 czerwca 2004 r. w sprawie zasad zbywania przez Prezydenta m.st. Warszawy akcji lub udziałów m.st. Warszawy w spółkach. W § 2 tej uchwały jednoznacznie zastrzeżono, że zgodę na sprzedaż akcji spółek komunalnych musi wyrazić Rada, co oznacza poddanie procesu prywatyzacji rygorom jawności wynikających z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, art. 11b ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 18 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skarżący, uzasadniając punkt 2 swojego wniosku wskazał, że dokumenty dotyczące procedury sprzedaży I i II zostały udostępnione wszystkim oferentom, zatem podstawą ich utajnienia nie mógł być art. 5 ust. 4 ustawy o ochronie informacji niejawnych. Zdaniem skarżącego, podstawą utajnienia procedur nie mógł też być art. 62 ust. 1 i 2 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, bowiem procedury nie zawierały żadnej "uzyskanej" przez władze Miasta od innych podmiotów informacji.

Uzasadniając punkt 3 wniosku, skarżący podniósł, że obowiązek ujawnienia podmiotów, które złożyły ofertę wiążącą wynika z art. 2b ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji i wydanego na jego podstawie rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa w sprawie wzoru karty prywatyzacji. Skarżący podniósł, że aktualizacja ofert wiążących nie jest niczym innym, niż powtórnym złożeniem ofert wiążących, w związku z czym lista podmiotów, które zmieniły swoją ofertę wiążącą również musi podlegać opublikowaniu w karcie prywatyzacji, co nie zostało uczynione.

We wniosku skarżący wniósł o udostępnienie żądanych informacji w formie elektronicznej (skanów) na jego adres e-mail.

Prezydent m.st. Warszawy decyzją z [...] października 2011 r. nr [...] , wydana na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że dostęp do informacji publicznej może zostać ograniczony w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Organ podał, że "Przedwstępnej Warunkowej Umowie Sprzedaży Akcji Spółki Stołeczne Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. w Warszawie" nadał na podstawie art. 6 w zw. z art. 5 ust. 4 ustawy z 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1228), klauzulę "zastrzeżone".

Odnosząc się do udzielenia informacji publicznej w zakresie "procedury sprzedaży I i II, o których mowa w uzasadnieniu do projektu uchwały Rady m.st. Warszawy w sprawie wyrażenia zgody na zbycie akcji SPEC S.A. oraz listy oferentów biorących udział w postępowaniu prywatyzacyjnym SPEC S.A., którzy 2 czerwca 2011 r. złożyli ofertę wiążącą oraz następnie w dniu 27 czerwca 2011 r. złożyli aktualizację oferty", organ wskazał, że na podstawie art. 2 c oraz art. 62 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2002 r., Nr 171, poz. 1397 ze zm.), informacje o przebiegu negocjacji, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3, mają charakter poufny i podlegają ochronie na zasadach określonych przepisami o ochronie informacji niejawnych, za wyjątkiem informacji udostępnionych w Karcie Prywatyzacji SPEC S.A., opublikowanej na BIP. Zatem zarówno procedura sprzedaży l i II, jak również lista oferentów, którzy złożyli aktualizację oferty wiążącej, będąc informacjami o przebiegu negocjacji, mają charakter poufny.

Organ podniósł przy tym, ze zarówno informacje uzyskane przy opracowaniu analiz przedprywatyzacyjnych, jak i informacje uzyskane w związku z prowadzonym procesem prywatyzacji korzystają z ochrony wynikającej z innych regulacji prawnych. W szczególności upublicznianie takich informacji w zakresie, w jakim stanowią one tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 11 ust. 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503) może skutkować powstaniem odpowiedzialności cywilnej i karnej.

W związku z powyższym, Prezydent m.st. Warszawy odmówił udostępnienia informacji publicznej w żądanym zakresie. Jednocześnie organ poinformował, że lista oferentów, którzy złożyli ofertę wiążącą jest opublikowana na stronach BIP (www.bip.warszawa.pl), w zakładce Biura Nadzoru Właścicielskiego (Informacja Dodatkowa/Karta Prywatyzacyjna).

Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie, w którym wniósł o uchylenie decyzji i udostępnienie żądanej informacji. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że art. 2c ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji wyznacza termin wygaśnięcia ochrony, jakim jest zakończenie negocjacji. W rozporządzeniu Rady Ministrów z 17 lutego 2007 r. w sprawie szczegółowego trybu zbywania akcji Skarbu Państwa w § 16 ust. 8 jako termin zakończenie negocjacji prywatyzacyjnych wyznaczono datę złożenia ostatecznej oferty wiążącej przez inwestora. Z uzasadnienia do projektu uchwały Rady m.st. Warszawy w sprawie wyrażenia zgody na zbycie akcji SPEC S.A. wynika, że ostateczna oferta wiążąca została złożona pomiędzy 22 a 26 lipca 2011 r. Oznacza to, że po tej dacie organowi nie wolno powoływać się na art. 2c jako podstawę prawną odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Odnosząc się do listy oferentów, którzy złożyli aktualizację oferty wiążącej, skarżący wskazał, że rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa w sprawie wzoru karty prywatyzacji nakazuje ujawnienie oferentów, którzy złożyli oferty wiążące. Jeżeli aktualizacja oferty wiążącej posiadała przymioty pierwotnej oferty wiążącej, o czym świadczy to, że organ uznał ją za podstawę do udzielenia wyłączności, to lista oferentów którzy taką aktualizację złożyli musi być jawna.

Zdaniem skarżącego, powołanie się przez organ na ustawę o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jako podstawy utajnienia powyższych informacji jest bezprzedmiotowe, bowiem informacja o udziale w procesie prywatyzacji nie spełnia kryteriów poufności. Ponadto podniósł, że warunkiem objęcia tajemnicą na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jest wyraźne zastrzeżenie przez przedsiębiorcę poufności danej informacji. W przypadku złożenia aktualizacji ofert wiążących nie miało to miejsca. Ponadto skarżący podniósł, ze Prezydent m.st. Warszawy nie nadał procedurze sprzedaży I i II ani liście podmiotów, które złożyły aktualizację oferty wiążącej klauzuli "zastrzeżone", zatem informacje te są jawne. Skarżący zwrócił uwagę, że procedury sprzedaży I i II mogą być tylko uszczegółowieniem zapisów § 16 jawnego rozporządzenia w sprawie szczegółowego trybu zbywania akcji spółek Skarbu Państwa, poza którego ramy zbywcy w przyjętej przez siebie procedurze wyjść nie wolno. Zatem trudno dowodzić konieczności utajnienia procedur, skoro ich podstawowe zasady są jawne.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] marca 2012 r. znak [...] , wydaną na podstawie art. 1, art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z [...] października 2011 r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przypomniał treść art. 1 ust. 1, art. 6 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o odstępie do informacji publicznej i wskazał, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Ponadto podał, że udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną, a jedynie odmowa jej udostępnienia następuje w drodze decyzji. Organ wskazał również, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek może dotyczyć tylko tych informacji, które nie zostały udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej.

Reasumując organ podniósł, że w sprawie z wniosku skarżącego w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu m. st. Warszawy podano listę oferentów, którzy zgłosili propozycje zakupu akcji poprzez złożenie ofert wstępnych, jak również listę oferentów, którzy zgłosili propozycje zakupu akcji poprzez złożenie ofert wiążących. W Biuletynie tym zamieszczono również treść umowy z dnia 11 października 2011 r.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi P. C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, której zarzucił naruszenie art. 107 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia lub uzasadnienie oparte o fakty, które nie miały miejsca, a także brak odniesienia się do argumentów skarżącego podniesionych w odwołaniu. Ponadto skarżący podniósł, że Przedwstępna umowa warunkowa z [...] lipca 2011 r. pomiędzy m.st. Warszawa a [...] S.A. na sprzedaż akcji Stołecznego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. w dacie jego wniosku, w dacie decyzji odmownej oraz orzeczenia SKO nie była i do nie jest upubliczniona w BIP. Jak również procedury sprzedaży I i II nie są zamieszczone w BIP. Dodatkowo skarżący podniósł, że nie wnioskował o udostępnienie listy potencjalnych inwestorów, którzy złożyli oferty wstępne i wskazał, że 28 marca 2011 r. inwestorzy złożyli oferty niewiążące, 2 czerwca oferty wiążące a 27 czerwca aktualizacje ofert wiążących. Skarżący podkreślił, że domaga się udostępnienia tych inwestorów, którzy jednocześnie złożyli ofertę wiążącą, a następnie ją zaktualizowali, albowiem nie wszyscy inwestorzy składający oferty wiążące musieli złożyć ich aktualizację.

W związku z powyższym, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 25 czerwca 2012 r. skarżący uzupełnił swoją skargę, podnosząc, że Procedury sprzedaży I i II nie są dokumentami poufnymi, gdyż stanowią one uszczegółowienie jawnej procedury określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z 17 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowego trybu zbywania akcji Skarbu Państwa. Podkreślił przy tym, że proces prywatyzacji został już zakończony. Nadto skarżący podał, iż w jego ocenie nie ma podstaw, by na podstawie art. 62 ust. 2 o komercjalizacji i prywatyzacji chronić informacje, o które wystąpił we wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) określa w jakich sytuacjach sąd uprawniony jest do uchylenia zaskarżonej decyzji. Rolą sądu nie jest przy tym zastępowanie organów administracji publicznej w merytorycznym rozstrzyganiu spraw. Zgodnie natomiast z art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.

Dokonując oceny zasadności skargi P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Sąd doszedł do przekonania, że zawiera ona uzasadnione podstawy.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w literaturze prawniczej wskazuje się, że zasada określona w art. 15 k.p.a., zawierająca wymóg dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, musi być tak rozumiana, iż sprawę w jej całokształcie rozpoznaje nie tylko organ I instancji, ale również w razie zaskarżenia orzeczenia organu pierwszej instancji, organ odwoławczy (drugiej instancji). Do uznania, że doszło do dwukrotnego rozpatrzenia sprawy konieczne jest, aby rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i organu odwoławczego zostały poprzedzone stosownym postępowaniem wyjaśniającym. Wypływa stąd obowiązek traktowania postępowania odwoławczego jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy. Decyzja organu drugiej instancji jest takim samym aktem stosowania prawa, jak decyzja organu pierwszej instancji, a działanie organu odwoławczego nie ma charakteru kontrolnego, lecz jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu pierwszej instancji. Oznacza to zatem, że decyzja organu drugiej instancji, w tym jej uzasadnienie, winny spełniać wymogi określone w przepisie art. 107 k.p.a. Na podkreślenie zasługuje przy tym, że uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie podjętego przez organ rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu decyzji powinno znaleźć się więc pełne odzwierciedlenie i ocena zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie powinno przekonywać zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego, jak i co do zasadności samej treści podjętej decyzji. Celem uzasadnienia decyzji jest bowiem wykazanie prawidłowości procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, na podkreślenie zasługuje, że zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą jest wyznaczony zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu pierwszej instancji.

Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie spełnia powyższych wymagań.

Przypomnieć należy, że skarżący wnosił o udostępnienie wstępnej umowy warunkowej zawartej [...] lipca 2011 r. pomiędzy m.st. Warszawa a [...] S.A. na sprzedaż akcji Stołecznego Przedsiębiorstwa Energetyki Celnej S.A., procedury sprzedaży I i II, o których mowa w uzasadnieniu do projektu uchwały ws. wyrażenia zgody na zbycie akcji SPEC S.A. oraz listy oferentów biorących udział w postępowaniu prywatyzacyjnym SPEC S.A., którzy 2 czerwca 2011 r. złożyli ofertę wiążącą oraz następnie 27 czerwca 2011 r. złożyli aktualizację oferty. Tymczasem SKO w [...] w skarżonej decyzji odniosło się do umowy z 11 października 2011 r. oraz listy oferentów, którzy złożyli oferty wstępne i listy oferentów, którzy złożyli oferty wiążące, podając, że informacje te zamieszczone są w Biuletynie Informacji Publicznej m.st. Warszawy, a zatem nie podlegają one udostępnieniu na wniosek. Organ zajął się więc informacjami, o udostępnienie których skarżący we wniosku z 26 września 2011 r. nie występował. Treść wniosku skarżącego jest jednoznaczna i w jej świetle nie można uznać, że wskazanie miejsca udostępnienia umowy z 11 października 2011 r,. która nota bene nie wiadomo dokładnie jakiej materii dotyczy, bo takiej informacji organ nie zawarł w swojej decyzji, stanowi realizację wniosku w zakresie przesłania skarżącemu wstępnej umowy warunkowej zawartej [...] lipca 2011 r. pomiędzy m.st. Warszawą a [...] S.A. na sprzedaż akcji SPEC S.A. Tak samo należy ocenić podanie miejsca udostępnienia listy oferentów. W BIP-ie nie została zamieszczona lista oferentów, którzy spełniali dwa warunki, tj. złożyli ofertę wiążąca i jednocześnie później złożyli aktualizację tej oferty, a o taką informację występował skarżący.

W zakresie żądania udostępnienia procedury sprzedaży I i II organ nie przedstawił w ogóle swojego stanowiska.

Powyższe prowadzi do wniosku, że organ odwoławczy nie rozstrzygnął sprawy w zakresie wyznaczonym treścią wniosku skarżącego z 26 września 2011 r., co w konsekwencji oznacza, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 15 k.p.a., postępowanie wywołane powyższym wnioskiem nie było dwuinstancyjne. Organ nie przeanalizował bowiem, czy możliwe jest udostępnienie skarżącemu wstępnej umowy warunkowej zawartej [...] lipca 2011 r. pomiędzy m.st. Warszawą a [...] S.A. na sprzedaż akcji Stołecznego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A., procedury sprzedaży I i II, o których mowa w uzasadnieniu do projektu uchwały Rady m.st. Warszawy w sprawie wyrażenia zgody na zbycie akcji SPEC S.A., listy oferentów biorących udział w postępowaniu prywatyzacyjnym SPEC S.A., którzy 2 czerwca 2011 r. złożyli ofertę wiążącą, a następnie 27 czerwca 2011 złożyli aktualizację oferty, czy też odmowa jej udostępnienia dokonana przez Prezydenta m.st. Warszawy nastąpiła w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Wskazać przy tym należy, że stanowisko organu, zgodnie z którym w sytuacji, gdy informacja została udostępniona w BIP-ie organ nie ma obowiązku jej ponownego udostępnienia na wniosek, jest zasadniczo słuszne, ale w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła.

Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane w oparciu o art. 152 p.p.s.a., zaś o zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w myśl art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/