Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. II SA/Po 1068/12

Dnia 25 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 roku sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2012 roku Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego; I. oddala skargę, II. przyznaje adwokatowi P. C. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu kwotę [...] zł ([...]), w tym [...] zł ([...]) tytułem podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], którą przyznano A. K. pomoc w formie zasiłku celowego na zakup roweru w kwocie 200 zł.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Burmistrz Miasta i Gminy W. przyznał A. K. wspomniany zasiłek celowy. A. K. zaskarżył tę decyzję, domagając się jej uchylenia i przyznania zasiłku na ten cel w wyższej wysokości.

Kolegium wyjaśniło, iż zgodnie zaś z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Jak ustalono w trakcie prowadzonego postępowania A. K. nie posiada własnego stałego dochodu. Bez tytułu prawnego zajmuje pomieszczenie gospodarcze w lokalu użytkowym na [...] w P., które kiedyś wynajmował. A. K. złożył wniosek o pomoc w formie zasiłku celowego na pokrycie kosztów naprawy roweru. Przedłożył wycenę naprawy roweru sporządzoną przez firmę [...] w P., opiewającą na kwotę "około 506 zł"" - jak podał organ I instancji. W związku z tą wyceną organ I instancji uzyskał drugą wycenę kosztów naprawy roweru z "[...]" we W., z której wynikało, że koszty naprawy roweru w podanym przez wnioskodawcę zakresie mogą być niższe i mogą wynieść ok. 150-200 zł, a zakup nowego roweru to wydatek rzędu ok. 350-380 zł, w zależności od wersji wyposażenia. Organ odwoławczy uznał, że skoro celem przyznawania pomocy ze środków pomocy społecznej jest zaspokajanie potrzeb bytowych mających charakter przejściowy, w niezbędnym zakresie, to organ I instancji miał prawo przyjął, że przyznana wysokość pomocy pozwoli wnioskodawcy w tym minimalnym zakresie na naprawę roweru. Wnioskodawca nie ma prawa oczekiwać, że organ I instancji będzie spełniał jego oczekiwania przewyższające możliwość zaspokojenia zgłaszanej potrzeby w minimalnym zakresie. Kolegium podkreśliło, że zaproponowana pomoc pozwala na zakup części i naprawę roweru we W. Uwzględniając zaś nawet koszt zakupu biletu na przejazd przez stronę do W., to i tak potrzeba ta może być zaspokojona w ramach przyznanej kwoty pomocy. Kolegium dodało, że posiadana przez A. K. pomoc przyznana w formie zasiłku okresowego pozwala mu na dojazd z P. do W., zakup potrzebnych części i naprawę roweru. Jednocześnie strona nie ma prawa do roszczeń o wysokość udzielanego świadczenia, gdyż pomoc społeczna w postaci zasiłku celowego nie ma charakteru obligatoryjnego, lecz wyłącznie jest to świadczenie, którego przyznanie zależy każdorazowo od uznania administracyjnego organu pomocy społecznej.