Wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2013 r., sygn. III SA/Wa 3317/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie Sędzia WSA Marek Krawczak (sprawozdawca), Sędzia WSA Grzegorz Nowecki, Protokolant referent stażysta Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2013 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz E. sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 62 733 zł (słownie: sześćdziesiąt dwa tysiące siedemset trzydzieści trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

W dniu 2 stycznia 2012r. do [...] Urzędu Skarbowego w R. wpłynął wniosek Skarżącej - E. sp. z o.o. z siedzibą w P. o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń 2006r. w kwocie 423.720,00 zł. Wraz z wnioskiem Spółka złożyła korekty deklaracji VAT-7 za miesiące od stycznia 2006 r. do grudnia 2006 r. We wniosku Spółka podniosła, iż nadpłata za styczeń 2006r. oraz zwiększenie kwoty do przeniesienia na następny miesiąc za okresy od lutego 2006r. do grudnia 2006r. powstała w wyniku błędnego stosowania w odniesieniu do części sprzedawanych artykułów spożywczych stawki podstawowej VAT 22% zamiast stawki obniżonej 7%.

Skarżąca wskazała, iż w odniesieniu do sprzedaży szeregu artykułów spożywczych (np. napoje, ciastka, owoce, orzechy itp.), które mieściły się w określonych grupowaniach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - dalej: PKWiU, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) - dalej: ustawa o VAT, stosowała obniżoną 7% stawkę podatku. Jednocześnie w zakresie pozostałych wyrobów/artykułów spożywczych sprzedawanych przez Spółkę stosowana była stawka podstawowa 22%. Analizując regulacje wspólnotowe, Spółka doszła do wniosku, że zastosowanie stawki 22% do wyrobów/artykułów spożywczych było nieprawidłowe. Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi natomiast 7%. Dla przykładu Spółka wskazała na pozycję 5 i 6 załącznika nr 3 - wyłącznie orzechy laskowe i włoskie (PKWiU 01.13.24-00.10 oraz 01.13.24-00.20), poz. 25 załącznika nr 3 do ustawy: pieczywo, wyroby piekarskie i ciastkarskie, świeże (PKWiU 15.81.1), w poz. 40, 41 i 43 załącznika nr 3: napoje owocowe (PKWiU 15.98.12-50.10), napoje owocowo-warzywne (PKWiU 15.98.12- 50.20) oraz napoje warzywne (PKWiU 15.98.12-50.60). Zdaniem Spółki, w zamierzeniu polskiego ustawodawcy, przepisy ustawy o VAT miały realizować opcję dostosowania stawek obniżonych, przyznaną państwom członkowskim Unii Europejskiej w art. 12 ust. 3 lit. a) Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (dalej: VI Dyrektywa), obowiązującej w okresie objętym wnioskiem.