Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 lipca 2013 r., sygn. III SA/Gl 1991/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant St. sekr. sąd. Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 lipca 2013 r. przy udziale - sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z [...] r. nr [...] w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za czerwiec 2008 r.

W uzasadnieniu decyzji odwołano się do stanu faktycznego sprawy. W tych zaś ramach podniesiono, że [...] r. do [...] Urzędu Skarbowego w K. wpłynął wyrok Sądu Okręgowego w K. z [...] r. sygn. akt [...] oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w K. z [...] r. sygn. akt [...] w sprawie z powództwa Z.W. przeciwko D. M.. Pozew dotyczył zasądzenia na jego rzecz od pozwanej kwoty stanowiącej część należnego mu wynagrodzenia za czynności dotychczas wykonane oraz zadośćuczynienia za szkodę, jaką poniósł wskutek uniemożliwienia mu osiągnięcia pełnego wynagrodzenia, w związku z wypowiedzeniem bez ważnego powodu umowy zlecenia, w której zobowiązał się doprowadzić wpierw do nabycia, a następnie do zbycia przez pozwaną nieruchomości położonej w Z. . Sąd Okręgowy w K. przyznał jednak rację powodowi tylko w części i na podstawie art. 405 w związku z art. 410 k.c. zasądził od pozwanej kwotę [...] zł wraz z odsetkami naliczanymi od [...] r., to jest od dnia następującego po upływie siedmiodniowego terminu płatności liczonego od daty zawarcia aktu notarialnego - umowy przenoszącej prawo własności przedmiotowej nieruchomości z pozwanej na ostatecznego nabywcę. Sąd stwierdził, iż łącząca strony umowa zlecenia (nazwana prowizyjną) jest w istocie umową o pośrednictwo w obrocie nieruchomościami, mają więc do niej zastosowanie przepisy art. 179-183 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wynika z nich m.in. wymóg posiadania stosownych uprawnień zawodowych (licencji) przez osobę podejmującą się zarobkowego pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Z. W. nie miał wymaganej licencji, zatem zawarta z nim umowa jest bezwzględnie nieważna z mocy art. 58 § 1 Kc i nieważne są także jej postanowienia odnośnie wynagrodzenia zleceniobiorcy. Oznacza to, iż Z. W. świadczył D. M. usługi nienależnie, przez co wzbogaciła się ona bezpodstawnie i obowiązana jest do zwrotu wartości korzyści uzyskanej w ten sposób, czyli do zapłaty wynagrodzenia za wykonane przez powoda czynności. Zdaniem Sądu wynagrodzenie to należało ustalić według stawek pobieranych przez licencjonowanego pośrednika, a więc w tym przypadku 6% ceny, za którą przedmiotowa nieruchomość została sprzedana. Cenę sprzedaży nieruchomości, od której naliczono kwotę zasądzoną na rzecz powoda ([...] zł) przyjęto na podstawie informacji Z. W. , co nie było kwestionowane przez D. M. . Apelacja od omawianego orzeczenia została oddalona.