Wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. III SA/Wa 185/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Kleiber, sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Z. K. kwotę 3773 zł (słownie: trzy tysiące siedemset siedemdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Skarżący, Pan Z. K. złożył 6 kwietnia 2007 r. do Urzędu Skarbowego W. zeznanie podatkowe PIT-38 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2006 r. Zadeklarowaną kwotę podatku Skarżący wpłacił na konto Urzędu Skarbowego w dniu 4 stycznia 2010 r. wraz z odsetkami. Zeznanie podatkowe obejmowało dochód wynikający z informacji PIT-8C wystawionej przez I. E. D. Spółka, sp. jawna z siedzibą w W. (dalej: “I.", “ Spółka").

Skarżący pismem z dnia 27 grudnia 2010 r. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty za lata 2005 i 2006, składając jednocześnie korektę zeznania podatkowego PIT-38 za 2006 r., w której w pozycji przychód, koszty uzyskania przychodu, dochód wykazał 0 zł, natomiast w pozycji strata 1.359.725 zł, a w pozycji nadpłata 45.168,69 zł. Złożenie korekty zeznania Skarżący uzasadnił tym, iż zgodnie z jego wiedzą informację PIT-8C zostały sfałszowane przez płatnika, dlatego też podatek wynikający z zeznania podatkowego zapłacony w dniu 4 stycznia 2010 r. stanowi nadpłatę. Wyjaśnił, że I., za pośrednictwem której inwestował swoje środki finansowe w 2006 r., wystawiła na jego nazwisko korektę informacji PIT-8C za 2006 r., w której wykazano dochód z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających w kwocie 186.525 zł. W ocenie Skarżącego zachodzi podejrzenie, iż wykazane w informacji PIT-8C przez Spółkę dochody były fikcyjne, w związku z czym nie powstał obowiązek podatkowy. Podał także, że wobec wspólników toczy się postępowanie przygotowawcze w związku z dokonaniem oszustwa, m.in. na rzecz Skarżącego. Ponadto zwrócił uwagę na fakt, iż w chwili upadłości I. dysponowała majątkiem w wysokości 2.000.000 zł, co potwierdza fikcyjność informacji PIT-8C.