Wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. III SA/Wa 1123/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. sprawy ze skargi S. Z. i R. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. oddala skargę
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego W., w następstwie wszczętego postanowieniem z 15 maja 2012 r. postępowania podatkowego, decyzją z [...] października 2012 r. określił S. Z. i R. Z. (dalej zwanym "Skarżącymi") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości 10 083 zł.
W uzasadnieniu Naczelnik wskazał, iż Skarżący w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2006 r. dokonali odliczenia od dochodu darowizn rzeczowych na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, przekazanych na rzecz Rzymsko-Katolickiej Parafii Św. [...] w Z., w kwocie 28 780 zł. W jego ocenie nie spełnili oni wymogów ustawowych do odliczenia darowizny od dochodu, polegających na przedstawieniu szczegółowego sprawozdania pozwalającego na sprawdzenie, że darowizna została faktycznie wykorzystana na wskazany cel.
Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r., działając na podstawie art. 216 oraz art. 239b § 1-4 Ordynacji podatkowej, nadał rygor natychmiastowej wykonalności powyższej decyzji z dnia [...] października 2012 r. z uwagi na możliwość niewykonania powstałego zobowiązania w sytuacji, gdy okres do upływu terminu przedawnienia był krótszy niż 3 miesiące.
Pełnomocnik Skarżących zażaleniem z 5 grudnia 2012 r. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu, powołując się na przepis art. 239b § 1 pkt 1-4 Ordynacji podatkowej, wskazał, iż organ podatkowy ma obowiązek uprawdopodobnić, że zobowiązanie wynikające z nieostatecznej decyzji nie zostanie wykonane. Jego zdaniem samo wskazanie na upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie oznacza, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Podatnik może bowiem wykonać nałożone na niego zobowiązanie podatkowe dobrowolnie, także po upływie terminu przedawnienia.
