Wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. III SA/Kr 1062/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Tadeusz Wołek Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2014 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata B. T. - Kancelaria Adwokacka w K, ul. [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności.

Uzasadnienie

Zaskarżoną przez W. K. decyzją z dnia 8 sierpnia 2013 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. Nr [...] o zmianie decyzji tego organu z dnia [...] 2013 r. Nr [...]. Jako podstawę prawną swojej decyzji Kolegium wskazało art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 8, art. 12, art. 37 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182.).

Decyzję poprzedziły następujące ustalenia stanu faktycznego:

W. K. uzyskał prawo do zasiłku stałego od dnia 11 maja 2013 r. do dnia 31 maja 2013 r. w kocie 358,35 zł oraz od dnia 1 czerwca 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r. w kwocie 529,00 zł, a ponadto został objęty ubezpieczeniem zdrowotnym w wysokości 9,00% kwoty zasiłku stałego w okresie pobierania świadczenia, na mocy decyzji z dnia [...] 2013 r. Nr [...].

Decyzja ta została przez Prezydenta Miasta zmieniona decyzją z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w ten sposób, że od dnia 1 lipca 2013 r. pozbawiono W. K. uprawnienia do zasiłku stałego oraz ubezpieczenia zdrowotnego. Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji wskazał art. 104, art. 107, art. 108 i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r Kodeksu postępowania administracyjnego( Dz.U. z 2013r poz. 267 - dalej k.p.a ), art. 2, art. 3 ust. 3 i 4, art. 4, art. 8, art. 11, art. 12, art. 14, art. 17 ust. 1 pkt 19 i 20, art. 37, art. 102, art. 104, art. 106, art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182 z późn. zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2012 r. poz. 823). Organ I instancji stwierdził, że W. K. spełnia ustawowe warunki do przyznania zasiłku stałego, jednak po analizie całości zgromadzonego w postępowaniu materiału uznano, iż W. K. jest w stanie przezwyciężyć trudną sytuację życiową własnym staraniem. Z ustaleń organu I instancji wynika, że W. K. od 1999 r. posiadał złote monety, które w 2003 r. zdeponował u matki. W 2011 r. sprzedał 7 sztuk złotych monet uzyskując z ich sprzedaży kwotę 40 tys. złotych, którą przeznaczył na zakup mieszkania przy ulicy F w K. Twierdzenia W. K., że kwota 70 tys. zł przeznaczona na zakup tego mieszkania stanowiła pożyczką, zdaniem organu nie są wiarygodne, gdyż z oświadczenia matki wnioskodawcy wynika, że zostały zdeponowane u niej przez wnioskodawcę "na szczególną okoliczność" złote monety. W tych okolicznościach organ I instancji uznał, że kwota uzyskana ze sprzedaży monet (40 tys. zł) stanowiła dochód W. K., a nie pożyczkę. Także co do pozostałej części kwoty, tj. 30 tys. zł organ uznał, że nie pochodziły z pożyczki, gdyż W. K. nie zawarł żadnej umowy. Organ I instancji zarzucił, iż W. K. nie poinformował o tych faktach Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Nie wspomniał również, iż w okresie od kwietnia do września 2009 r. przebywał w USA, a także pominął okoliczność, że w maju 2013 r. użyczył bezpłatnie swojej córce J. K. działkę o pow. 39 arów położoną w P z przeznaczeniem na działalność gospodarczą, a także, że nabył w roku 2011 kolejną nieruchomości o znacznej wartości - mieszkanie o powierzchni 35,40 m2 znajdujące się przy ulicy F w K. Zdaniem organu, posiadane przez W. K. nieruchomości o znacznej wartości powinny być wykorzystywane w celu uzyskania korzyści finansowych, które pokryłyby koszty jego utrzymania.