Wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 marca 2014 r., sygn. II SA/Wa 1532/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Marcinkowska (sprawozdawca) Sędzia WSA - Olga Żurawska - Matusiak Sędzia WSA - Ewa Grochowska - Jung Protokolant - specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2014 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku - oddala skargę -

Uzasadnienie

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Prezes ZUS) decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lutego 2013 r., w przedmiocie odmowy przyznania B. S. świadczenia w drodze wyjątku.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z dnia 6 grudnia 2011 r. B. S. zwrócił się do Prezesa ZUS o świadczenia w drodze. We wniosku podniósł, że w latach 2002-2010 był bardzo chory. Robił jednocześnie wszystko aby pracować, zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy i miał status bezrobotnego. Jednak jego wszystkie starania o pracę zostały odrzucone przez pracodawców, z powodu jego choroby psychicznej potwierdzonej w badaniach lekarskich Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. oraz z powodu całkowitej niezdolności do pracy stwierdzonej w badaniach neurologicznych na zlecenie Powiatowego Urzędu Pracy w Przychodni Medycyny Pracy w S. Choroby nękając go od 50-tego roku życia utrudniały i uniemożliwiały mu wypracowanie wymaganego stażu pracy. Stał się osobą bezdomną i wykluczoną społecznie. W latach 1980-1995 pracował w firmie jako zatrudniony na czas nieokreślony w przekonaniu, że jego pracodawca odprowadza składki na ubezpieczenie społeczne. W latach 1991-1995 prowadził natomiast własną działalność gospodarczą i jednocześnie był zatrudniony P. W. L. w S., gdzie płatnik rozliczał się na deklaracje bezimienne, co zostało potwierdzone odpowiednimi zaświadczeniami.