Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 maja 2014 r., sygn. I SA/Gl 1068/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Sędziowie WSA Teresa Randak, Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2014 r. sprawy ze skargi P. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej w K. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.Dz.U. z 2012 r. poz. 749; ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...], odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]r. nr [...], ustalającej wobec P. F. zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów i nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podano na wstępie, że Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający jako organ I instancji, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]r. nr [...], gdyż stwierdził, że decyzja ta nie funkcjonuje w obrocie prawnym z uwagi na jej nieskuteczne doręczenie, w związku z czym nie jest decyzją ostateczną.

Dalej organ odwoławczy przedstawił argumentację odwołania, w którym działający za podatnika adwokat, podniósł zarzut naruszenia art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie, że decyzja nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, mimo że błędne doręczenie decyzji należy uznać właśnie za rażące naruszenie prawa, bowiem uniemożliwiło ono stronie aktywny udział w postępowaniu. W tym stanie rzeczy zażądał zmiany zaskarżonej decyzji poprzez wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]r. nr [...], względnie uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpoznanie sprawy. Autor odwołania zgodził się z twierdzeniem, że decyzja organu I instancji nie została prawidłowo doręczona jego mocodawcy i w związku z tym nie może wywoływać jakichkolwiek skutków prawnych, w szczególności w postaci powstania zobowiązania podatkowego. Stwierdził jednak, że okoliczności te nie zapobiegły wszczęciu wobec strony postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego K., co oznacza, że organy wydaną decyzję uważały za istniejącą. Podał także, iż matka, przebywającego w zakładzie karnym w L., podatnika,reprezentująca go podczas czynności egzekucyjnych, obawiając się konsekwencji trwającego postępowania egzekucyjnego, zapłaciła wymaganą należność. Nadmienił również, że Dyrektor Izby Skarbowej w K., postanowieniem z dnia [...]r., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T..