Wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 maja 2014 r., sygn. III SA/Wa 932/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Trelka, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Mazek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty z pozarolniczej działalności gospodarczej w 2004 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz R. P. kwotę 607 zł (słownie: sześćset siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Z akt sprawy wynika, iż Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej postanowieniem z [...] maja 2009r. wszczął wobec R.P. (dalej zwany: "Skarżącym") postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności i prawidłowości ustalania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2004 - 2006. W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego ustalono, że Skarżący w 2004 r. prowadził na własny rachunek niezgłoszoną do opodatkowania działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży wysokiej klasy kamer wideo oraz cyfrowych aparatów fotograficznych osiągając z tego tytułu przychody. Ustalono także, że w kontrolowanym okresie skarżący nie zgłosił do właściwego urzędu skarbowego obowiązku podatkowego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, nie składał deklaracji o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) oraz nie prowadził ksiąg podatkowych.
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. określił Skarżącemu wysokość poniesionej straty z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2004 r. w kwocie 34.998,83 zł. Dyrektor UKS wykazał, że Skarżący osiągnął przychód w wysokości 586.601,00 zł i koszty uzyskania przychodu w wysokości 621.599, 83 zł. W uzasadnieniu organ podatkowy I instancji stwierdził, że Skarżący prowadził na własny rachunek niezgłoszoną do opodatkowania działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży wysokiej klasy kamer wiedo oraz cyfrowych aparatów fotograficznych. Dodatkowo wskazał, że ze względu na brak ksiąg podatkowych oraz innych dokumentów niezbędnych do określenia podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 23 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej należało ją określić w drodze oszacowania.
