Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. II SA/Gd 298/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta z dnia 23 kwietnia 2013 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego T. J. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 23 kwietnia 2013 r. Prezydent Miasta, na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, odmówił T. J. ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji instalacji fotowoltaicznej (zespół paneli solarnych o wys. do 2,5m, mocy elektrycznej 782,2 kW) - zintegrowanej z siecią średniego napięcia (SN) kablem ziemnym w działce poprzez planowaną stację transformatorową na działce nr [...], obręb [...], w rejonie ul. Z. w G. z dojazdem poprzez działkę nr [...], obręb [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w sprawie nie jest spełniony warunek, o jakim mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2012 r. poz. 647 ze zm.), w sąsiedztwie działki objętej wnioskiem, wyznaczonym zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588), brak bowiem co najmniej jednej dostępnej z tej samej drogi publicznej działki zabudowanej w sposób, który by świadczył o tym, że przedmiotowa inwestycja stanowi kontynuację funkcji występującej w sąsiedztwie, a w konsekwencji, która by pozwalała wyznaczyć parametry dla nowej zabudowy o charakterze produkcyjnym w zakresie wytwarzania energii elektrycznej. Jednocześnie organ I instancji stanął na stanowisku, że instalacji fotowoltaicznej służącej wytwarzaniu energii elektrycznej nie można zakwalifikować jako urządzenia infrastruktury technicznej zwolnionego z wymogu ustanowionego w art. 61 ust. 1 pkt 1o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dodatkowo, ustosunkowując się do twierdzeń wnioskodawcy organ I instancji wskazał, że także w obszarze, o którego analizę wnosił inwestor, to jest w obszarze o granicach oddalonych o ok. 330 m od działki nr [...], nie znajduje się zabudowa, która pozwoliłaby ustalić warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla objętej wnioskiem inwestycji.