Wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 września 2014 r., sygn. III SA/Wa 2060/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Marek Krawczak, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2014 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz S. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 45.009 zł (słownie: czterdzieści pięć tysięcy dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (zwanego dalej: "DUKS" lub "organem pierwszej instancji") z dnia [...] listopada 2009 r., przeprowadzono w S. Sp. z o. o. z siedzibą w W., (zwanej dalej: "Skarżącą") postępowanie kontrolne oraz kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2007 r. do czerwca 2007 r. Po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] określił Skarżącej kwoty różnicy podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za luty 2007 r., marzec 2007 r. i kwiecień 2007 r. oraz kwoty różnicy podatku od towarów i usług do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika za maj 2007 r. i czerwiec 2007 r.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. DUKS wskazał, że w trakcie przedmiotowego postępowania kontrolnego ustalono, iż Skarżąca w poszczególnych miesiącach kontrolowanego okresu obniżyła podatek należny o kwoty podatku naliczonego ujęte w fakturach VAT wystawionych przez następujących kontrahentów: A. A. K., A. R. A., S. P. G., M., P. K. E., E. Sp. z o.o., P. Sp. z o.o. Następnie organ pierwszej instancji powołując się na treść przepisu art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) - zwanej dalej: "ustawą o VAT", wskazał że prawo do odliczenia podatku od towarów i usług może dotyczyć wyłącznie tych czynności, które faktycznie zostały dokonane. Sama faktura VAT nie tworzy prawa do odliczenia podatku VAT na niej wykazanego. Przysługuje ono tylko wówczas, gdy podatek naliczony związany jest faktycznie z dokonanymi czynnościami opodatkowanymi. Faktura, która nie potwierdza faktycznego zdarzenia gospodarczego, nie stanowi podstawy do wykazania i odliczenia podatku naliczonego. Organ pierwszej instancji wskazał też, że w przedmiotowej sprawie, na podstawie zebranego materiału dowodowego oraz ustaleń dokonanych u ww. kontrahentów zakwestionował prawo Skarżącej do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych na jej rzecz przez ww. podmioty z uwagi na fakt, że przedmiotowe faktury VAT zakupowe, które zostały zaewidencjonowane przez Skarżącą i rozliczone w deklaracjach VAT-7 za poszczególne miesiące 2007 r. kontrolowanego okresu (za wyjątkiem stycznia 2007 r. - w którym nieprawidłowości nie stwierdzono), dokumentują czynności, które według organu kontroli skarbowej nie zostały dokonane przez wystawców tych faktur na rzecz Skarżącej. W wyniku stwierdzonych nieprawidłowości, w ocenie organu pierwszej instancji, Skarżąca zawyżyła podatek naliczony w lutym, marcu, kwietniu, maju i czerwcu 2007 r. na łączną kwotę 4.013.085 zł.