Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. II SA/Bk 1250/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. sprawy ze skargi J. K. S. na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Dyrektor Gminnej Biblioteki Publicznej w N. wnioskiem z dnia [...] października 2014 r. zwróciła się do Przewodniczącego Rady Gminy N. o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną J. S. (dalej powoływana też jako Skarżąca), zatrudnioną w wymiarze ½ etatu na stanowisku młodszego bibliotekarza w Filii Bibliotecznej w T. w drodze wypowiedzenia z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia.
Uzasadniając złożony wniosek Dyrektor podkreśliła, że Skarżąca od czterech lat wykorzystuje swoje stanowisko radnej i działa na szkodę swego zakładu pracy tj. Gminnej Biblioteki Publicznej. Wpływa to negatywnie na efektywność pracy biblioteki i psuje opinię w środowisku lokalnym. Jej kontakt z Dyrektorem Biblioteki ogranicza się wyłącznie do korespondencji e-mailowej zawierającej często bezpodstawne oskarżenia i nieuzasadnione pretensje. Dyrektor zarzuciła również radnej uprzywilejowanie personalne informatyka poprzez przeznaczenie 9400 zł na jego wynagrodzenie przy jednoczesnym obcięciu budżetu na statutowe działania biblioteki. Na liście zarzutów znalazły się ponadto podpisanie się przez radną pod wnioskiem o połączenie samorządowych instytucji kultury oraz krytyczne nastawienie wobec projektów inwestycyjnych realizowanych przez bibliotekę. We wniosku zarzucono też Skarżącej nielegalne nagrywanie dyrektora i pracowników na zebraniach, zastraszanie publikacjami w mediach, przejawianie wrogich i nieetycznych zachowań, złożenie skargi na Dyrektora do Rady Gminy N., nękanie e-mailami, przedstawiania Dyrektora w złym świetle, poniżanie w obecności czytelników i osób postronnych, brak współpracy, obniżanie przez moje zachowanie autorytetu i prestiżu biblioteki. W konkluzji wniosku Dyrektor stwierdziła, że jako pracodawca straciła całkowicie zaufanie do radnej jako pracownika, stąd też za uzasadnione uznała rozwiązanie z nią stosunku pracy.
