Wyrok WSA w Krakowie z dnia 4 lutego 2015 r., sygn. III SA/Kr 252/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 r. sprawy ze skarg G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 grudnia 2013r. nr [ ] z dnia 18 grudnia 2013r. nr [ ] z dnia 18 grudnia 2013r. nr [ ] z dnia 18 grudnia 2013r. nr [ ] z dnia 18 grudnia 2013r. nr [ ] w przedmiocie zasiłków celowych z dnia 18 grudnia 2013r. nr [ ] w przedmiocie zasiłku okresowego I. skargi oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata D. G. - Kancelaria Adwokacka, ul. [ ] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 1440 zł (słownie: tysiąc czterysta czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności.

Uzasadnienie

Prezydent Miasta rozpatrzył wnioski G. P. o pomoc finansową zawarte w piśmie z dnia 19 września 2013 r. W rezultacie organ ten wydał następujące decyzje:

1) z dnia [...] 2013 r. znak: [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie na 10 dni sierpnia 2013 r.;

2) z dnia [...] 2013 r. znak: [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup odzieży;

3) z dnia [...] 2013 r. znak: [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na opłaty za hotel;

4) z dnia [...] 2013 r. znak: [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup środków czystości;

5) z dnia [...] 2013 r. znak: [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup leków;

6) z dnia [...] 2013 r. znak: [...] o odmowie przyznania zasiłku okresowego od dnia 1 sierpnia 2013 r.

Prezydent wskazał, że na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego i akt sprawy ustalono, że G. P. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym na stałe. Ustalono też, że na dochód strony w sierpniu 2013 r. składał się zasiłek stały w kwocie 529 zł miesięcznie. Prezydent podał również, że w ramach skierowania MOPS G. P. nadal uczęszcza na zajęcia do Miejskiego [...] w K na os. S od poniedziałku do piątku, gdzie korzysta z bezpłatnych posiłków. Prezydent zaznaczył, że G. P. posiada część kamienicy w L oraz od kilku już lat wynajmuje pokój w hotelu pracowniczym w K, za który płaci 620 zł miesięcznie. Wyjaśniono, że G. P. jest właścicielem nieruchomości w L przy ul. Ł o powierzchni ponad 200 m2 składającej się z trzech lokali mieszkalnych. Obecnie dwa z nich są wynajęte - jeden na zasadzie przydziału kwaterunkowego i drugi - umowy najmu. W czasie wywiadu środowiskowego G. P. przedstawił podpisaną w dniu 1 kwietnia 2013 r. nową umowę o czynszu w kwocie 100 zł miesięcznie. Ustalono, że trzeci lokal stoi pusty z powodu złego stanu technicznego i braku kanalizacji i stanowi niewykorzystany przez stronę zasób. Prezydent zaznaczył, że opłaty za wynajem, w wysokości 100 zł za jedno z nich, są zajęte przez komornika w związku z zaległościami alimentacyjnymi strony. Organ I instancji wskazał, że począwszy od maja 2010 r. pracownik socjalny wielokrotnie próbował podjąć ze stroną negocjacje w sprawie wykorzystania swoich zasobów mieszkaniowych. MOPS w ramach kontraktu socjalnego proponował G. P. sfinansowanie remontu pustego lokalu mieszkalnego, ale dotychczas nie przystąpił on do negocjacji. Prezydent zaznaczył, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 14 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 1003/09, oddalając skargę G. P. na decyzję SKO z dnia 25 sierpnia 2009 r. w przedmiocie zasiłku celowego, wskazał, że strona posiada zasoby majątkowe, w oparciu o które byłaby w stanie przezwyciężyć swoje trudności życiowe. Ponadto podniesiono, że G. P. posiada wykształcenie techniczne, w przeszłości wykonywał pracę asystenta projektanta, trenera, pracownika naukowego, a teraz bezzasadnie wykazuje bierną postawę na rynku pracy, pomimo że mógłby pracować w warunkach pracy chronionej. Organ I instancji wskazał też, że G. P. był informowany, iż brak współdziałania z pracownikiem socjalnym w sprawie poprawy swojej sytuacji życiowej ma wpływ na przyznanie pomocy finansowej.