Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 sierpnia 2016 r., sygn. II SA/Gl 578/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda,, Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi I. S. - H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy oddala skargę.

Uzasadnienie

Burmistrz Miasta C. decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i ust. 4, art. 53 ust. 4, art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (obecnie j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 778) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. - dalej k.p.a.), ustalił warunki zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem dwustanowiskowym w budynku na działce nr [...] w C. oraz zjazdu indywidualnego z ul. [...] na działce nr [...] w C. Decyzja ta, wobec niewniesienia odwołania, z dniem [...] r. stała się ostateczna.

Pismem z dnia 21 października 2015 r. I. S.-H. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji wskazując, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. Zakwestionowano ustalenia dotyczące wyliczenia oraz przyjęcia wskaźnika powierzchni zabudowy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (dalej SKO) decyzją z dnia [...] r., nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności ww. decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia [...] r.

Pełnomocnik wnioskodawczyni pismem z dnia 16 lutego 2016 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy. Zarzucił decyzji Kolegium z dnia [...] r. naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 52 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska (obecnie j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 672 ze zm. - dalej p.o.ś.) oraz § 4-8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., Nr 164, poz. 1588). Pełnomocnik nie zgodził się ze stanowiskiem SKO, by zaistniałe w decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia [...] r. naruszenia prawa nie można było zakwalifikować jako rażące. Wskazał, że zgodnie z orzecznictwem NSA przesłanką uznania naruszenia prawa za rażące jest ocena społeczno-gospodarczych skutków decyzji wydanej z obrazą prawa, polegającej na tym, że decyzji takiej nie można zaakceptować jako aktu wydanego przez organ praworządnego państwa. Pełnomocnik stwierdził, że takie skutki wywołuje decyzja Burmistrza Miasta C., bowiem określa parametry nowej zabudowy w sposób dający możliwość postawienia na działce budynku naruszającego w sposób istotny ład przestrzenny, gdyż inwestor w oparciu o takową decyzję będzie mógł postawić na działce budynek bardzo wąski, na długości niemalże całej działki o dwóch bardzo wysokich kondygnacjach i naruszać przez to zasadę dobrego sąsiedztwa. Burmistrz Miasta C. błędnie określił wskaźnik powierzchni zabudowy, nie w sposób konkretny oraz nie podał powodów, dlaczego w swojej decyzji przyjął wskaźnik powierzchni zabudowy inny niż średni. Podobnie organ błędnie postąpił przy określaniu takich wartości jak: linia zabudowy, szerokość elewacji frontowej, kąt nachylenia głównej połaci dachowej, czy też wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, co narusza przepisy ww. rozporządzenia i może być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji. Zwrócono również uwagę, iż rozstrzygnięcia decyzji z dnia [...] r. nie odpowiadają w sposób dokładny treści wniosku inwestora i nie uwzględniają wynikających z art. 73 ust. 1 pkt 1 p.o.ś. oraz art. 15 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (j.t. Dz. U. z 2015 r., poz. 1651 ze zm. dalej u.o.p.) - ograniczeń związanych z sąsiedztwem przedmiotowej działki z rezerwatem przyrody "A", powołanego rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] r., nr [...], poz. [...]). Burmistrz - mając na uwadze powyższe przepisy - powinien przed wydaniem decyzji w sprawie warunków zabudowy działki nr [...] uzyskać opinię wojewódzkiego konserwatora przyrody sprawującego nadzór nad ww. rezerwatem.