Wyrok WSA w Kielcach z dnia 28 września 2016 r., sygn. II SA/Ke 263/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.),, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Rady Gminy Piekoszów z dnia 30 września 2015 r. nr XIV/86/2015 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego trasy linii elektroenergetycznej 220 kV Radkowice - Kielce Piaski na obszarze Gminy Piekoszów oddala skargę.

Uzasadnienie

W dniu 30 września 2015 r. Rada Gminy Piekoszów podjęła uchwałę nr XIV/86/2015 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego trasy linii elektroenergetycznej 220 kV Radkowice - Kielce Piaski na obszarze Gminy Piekoszów.

W dniu 23 grudnia 2015 r. A. S. działający przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł - za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej - skierowane do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dokonanego ww. uchwałą. Na wezwanie to organ nie udzielił żadnej odpowiedzi.

W dniu 22 lutego 2016 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na ww. uchwałę zarzucając temu aktowi mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie następujących przepisów postępowania:

1. art. 2 i art. 94 Konstytucji RP;

2. art. 14 i 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r. poz. 594 ze zm.), dalej usg;

3. art. 17 i 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2015.199 j.t. ze zm.), dalej ustawa o planowaniu;

4. § 38 ust. 1 oraz § 43 ust. 3 i 4 statutu gminy Piekoszów,

które to naruszenie polegało na podjęciu uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, której projekt nie został wcześniej poddany wyłożeniu ani konsultacjom wymaganym przez ustawę o planowaniu oraz na podjęciu uchwały w oparciu o projekt, który został już skonsumowany wcześniejszym jego uchwaleniem. W konkluzji skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu prawa miejscowego.