Wyrok WSA w Lublinie z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. II SA/Lu 1191/16

Inne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Ł. K. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasad używania herbu Miasta oddala skargę.

Uzasadnienie

Rada Miasta uchwałą nr [...] z dnia [...] r. ustaliła zasady używania herbu Miasta Z.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę wniósł Ł. K.. W jego ocenie uchwała wydana została z rażącym naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 13 ustawy o samorządzie gminnym, polegającym na zmianie uregulowań prawnych powszechnie obowiązujących na terenie kraju w zakresie ochrony dóbr osobistych oraz z rażącym naruszeniem art. 94 Konstytucji RP. Z tych powodów wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu podał, że zaskarżona uchwała została błędnie oparta na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o odznakach i mundurach oraz §3 Statutu Miasta Z., które nie mogą stanowić podstawy prawnej wydanej uchwały, ponieważ statut nie może upoważniać Rady Miasta do wydawania jakichkolwiek aktów prawnych, zaś art. 2 ust. 2 ustawy o odznakach i mundurach nie ma bezpośredniego związku z wydaną uchwalą. Przede wszystkim jednak zwrócono uwagę na to, że unormowanie §3 jest sprzeczna z prawem, ponieważ wprowadza generalny zakaz używania herbu Miasta Z. bez uprzedniego uzyskania na to zgody. W paragrafie trzecim wskazuje na podmioty, które mają prawo do nieodpłatnego używania herbu Miasta Z., a następnie wskazuje podmioty mogące uzyskać zgodę Prezydenta Miasta Z. na nieodpłatne używanie herbu Miasta Z. po złożeniu odpowiedniego wniosku. Powołując się na orzecznictwo sądów powszechnych i administracyjnych oraz piśmiennictwo podniesiono, że herb gminy należy traktować jako jej dobro osobiste. Zasady używania herbu gminy nie mogą jednak naruszać regulacji wynikających z przepisów prawa tj. w tym przypadku przepisów o ochronie dóbr osobistych. Powołując się na art. 24 § 1 kc stwierdzono, że żadne z obowiązujących przepisów prawa nie przewidują restrykcji związanych z koniecznością udzielania zgody na używanie dóbr osobistych. Nie ma żadnych regulacji, które z góry wymagałyby wyrażanie zgody na używanie dóbr osobistych w sposób zgodny z prawem. Herb jest własnością publiczną i jakiekolwiek próby ograniczania jego używania przez mieszkańców gminy są całkowicie bezpodstawne. Zgodnie z art. 94 Konstytucji RP stanowione przez organy gminy akty prawa miejscowego obowiązują tylko i wyłącznie na obszarze działania tych organów, czyli w granicach gminy. Oznacza to zatem, że mieszkańcy innych gmin mogą używać herbu Miasta Z. bez uzyskiwania jakiejkolwiek zgody Prezydenta Miasta Z..