Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. I SA/Bd 42/18

Podatek od towarów i usług; Podatkowe postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2018r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2017r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2011r. do grudnia 2012r. oddala skargę

Uzasadnienie

Decyzją z dnia z dnia [...] lipca 2017r., Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. określił M. S. (skarżącemu) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do sierpnia 2012r. i od października do listopada 2012r. oraz wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące grudzień 2011r., wrzesień 2012r. i grudzień 2012r. Organ ustalił, że skarżący w okresach rozliczeniowych objętych zaskarżoną decyzją prowadził działalność gospodarczą pod nazwą N. M. S. m.in. w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Postępowanie wykazało, iż w badanych okresach rozliczeniowych, obok zgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej, dokonywał również dostaw niezabudowanych nieruchomości i lokali mieszkalnych, które w ocenie organu pierwszej instancji zostały zrealizowane w ramach działalności gospodarczej i jednocześnie zostały uznane przez ten organ za zwolnione od podatku na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 9 i art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy

z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej "u.p.t.u."). W związku z faktem, że podatnik wykonywał zarówno czynności,

w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak

i czynności w związku z którymi takie prawo nie przysługuje organ I instancji uznał, iż zastosowanie znajdą przepisy art. 90 ust. 2 i 3 u.p.t.u. i w konsekwencji stwierdził zawyżenie kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.