Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 lutego 2018 r., sygn. I SA/Gd 1624/17

Podatkowe postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść, Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lutego 2018 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w z dnia 11 września 2017 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 14 czerwca 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił T.S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.

Pismem z dnia 18 lipca 2017 r. T.S. wniósł odwołanie od wydanej decyzji.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 września 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, powyższego rozstrzygnięcia dokonał po zestawieniu daty doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 14 czerwca 2017r., które nastąpiło w dniu 3 lipca 2017r. oraz daty nadania odwołania w polskiej placówce pocztowej, które nastąpiło w dniu 18 lipca 2017r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku T.S. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając mu:

1. naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 w zw. z art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm.) poprzez ich błędne zastosowanie w sprawie i w konsekwencji przyjęcie, że upłynął termin na wniesienie odwołania;

2. naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 148 § 2 pkt 2 oraz - z ostrożności - art. 151 Ordynacji podatkowej poprzez ich niezastosowanie w sprawie, podczas gdy ich zastosowanie było konieczne i uzasadnione, gdyż pismo należało doręczyć osobie uprawnionej do jego odbioru, a nie ojcu skarżącego, a w konsekwencji błędne uznanie, że pismo prawidłowo i skutecznie doręczono skarżącemu dnia 3 lipca 2017 r.