Postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. II SA/Ol 1008/17

Prawo pomocy

Dnia 15 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddziału Terenowego od postanowienia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 24 stycznia 2018r. sygn. akt II SA/Ol 1008/17 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddziału Terenowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Po otrzymaniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego, skarżący - Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy (dalej jako KOWR) złożył wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 200 zł (kwota 200 zł uiszczona została tytułem tego wpisu przy wnoszeniu skargi). W uzasadnieniu wskazano, że skarżący jest jednostką gospodarującą mieniem Skarbu Państwa, m.in. poprzez nieodpłatne przekazywanie gruntów na rzecz jednostek samorządu terytorialnego. Przed definitywnym ich przekazaniem realizuje na nich szereg inwestycji, których wartość tylko w ubiegłym roku wyniosła 11.776.447,01 zł (stan na 30 października 2017r.). Podano również, że zobowiązania dotyczące realizowanych inwestycji do dnia 31 grudnia 2017r. wynoszą łącznie 6.739.143,92 zł, a w 2018 r. wyniosą łącznie 10.999.747,50 zł. Na poparcie tych okoliczności załączono do wniosku "wykaz wartości zrealizowanych inwestycji oraz zaciągniętych zobowiązań" na 2018 r. przez KOWR. Dodano, że koszty związane z realizacją inwestycji nie stanowią jedynych wydatków skarżącego, wśród których uwzględnić należy również wydatki związane z bieżącym funkcjonowaniem jednostki. Wskazano, że w ostatnim czasie doszło do istotnego zmniejszenia liczy sprzedaży nieruchomości wchodzących w skład gospodarowanego mienia, co spowodowało zmniejszenie w stosunku do lat poprzednich budżetu, który był i jest zasilany w znacznej mierze pieniędzmi z tego rodzaju transakcji. Na poparcie powyższego załączono do wniosku "zestawienie sprzedaży w latach 2012-2017". Zdaniem skarżącego, z przedstawionych we wniosku danych i dołączonych do niego dokumentów wynika, że nie ma on dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Dodano również, że w zaskarżonej decyzji znalazło się błędne pouczenie o wysokości wpisu sądowego, wskazujące kwotę 200 zł i skarżący w związku z tym zabezpieczył na ten cel odpowiednie środki, będąc przekonany, że jest to kwota właściwa.