Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 24 października 2018 r., sygn. II SA/Rz 821/18

Pomoc społeczna

 

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Piotr Godlewski /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej przyznania zasiłku stałego uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Wójta Gminy [....] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...].

Uzasadnienie

II SA/Rz 821/18

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi B. G. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] wydana w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej zasiłek stały.

Jak wynika z akt sprawy, decyzją z [...] października 2017 r.

nr [...] Wójt Gminy [...] przyznał skarżącej zasiłek stały na okres od 1 października 2017 r. do 31 grudnia 2020 r. w wysokości 412 zł miesięcznie, stanowiącej różnicę pomiędzy kryterium dochodowym na osobę w rodzinie (514 zł) a dochodem na osobę w rodzinie (102 zł).

Wnioskami złożonymi w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w [...]

[...] stycznia 2018 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie zasiłku okresowego na bieżące potrzeby oraz zasiłku celowego na zakup odzieży i obuwia dla siebie

i dziecka. W trakcie postępowania ustalono, że wystąpiły nieścisłości dotyczące składu rodziny oraz wysokości pobieranych świadczeń, w związku z czym wezwano wnioskodawczynię do złożenia wyjaśnień. [...] marca 2018 r. organ otrzymał postanowienie Sądu Rejonowego w [.....] z [...] października 2017 r. sygn. akt

[...] z którego wynika, ze zgodnie z ugodą mediacyjną z [...] października 2017 r., R. D. zobowiązał się do płacenia alimentów na syna A. D. w wysokości 200 zł miesięcznie w formie przelewu na konto matki B. G. Wnioskodawczyni odmówiła złożenia na piśmie informacji, czy faktycznie pobiera zasądzone na syna alimenty (w wywiadzie środowiskowym z [...] lutego 2018 r. oświadczyła, że od R. D. otrzymuje alimenty w formie rzeczowej w postaci odzieży i leków).

W tej sytuacji Wójt Gminy [...] decyzją z [...] marca 2018 r.

nr [...] - na podstawie art. 2, art. 3, art. 4, art. 8, art. 11 ust. 2,

art. 37 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 106 ust. 5 i art. 109 ustawy z dnia 12 marca

2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1769 ze zm., dalej: u.p.s.) oraz art. 163, art. 104 i art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej: K.p.a.) - uchylił z dniem 1 marca 2018 r. decyzję z dnia 19 października 2017 r. dotyczącą przyznania zasiłku stałego.

W uzasadnieniu podał, że wobec braku możliwości ustalenia miesięcznego dochodu wnioskodawczyni spowodowanego odmową złożenia pisemnego oświadczenia

w sprawie zasądzonych alimentów, braku poinformowania organu o zawarciu ugody w sprawie alimentów na rzecz małoletniego A. D. oraz braku poinformowania organu o zmianie sytuacji finansowej, tj. złożenia w Dziale Świadczeń Rodziny GOPS w [...] wniosków 500+ oraz o przyznanie zasiłku rodzinnego na syna A. w wysokości 124 zł, koniecznym było podjęcie rozstrzygnięcia o uchyleniu decyzji w przedmiocie przyznania zasiłku stałego, podyktowanego niedopełnieniem obowiązku złożenia informacji o zmianie sytuacji dochodowej rodziny oraz brakiem współpracy z organem pomocy społecznej w wyjaśnieniu kwestii dochodu rodziny.

W odwołaniu od tej decyzji B. G. zwróciła się o przywrócenie zasiłku stałego. Podała, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, a zasiłek jest jej potrzebny w celu opłacenia rehabilitacji i zakupu lekarstw. Był on jej jedynym źródłem dochodu. Podała, że pracownik organu przy składaniu wniosku o przyznanie zasiłku stałego nie poinformował jej, jakie powinno być kryterium dochodowe, stąd nieścisłości.

Opisaną na wstępie decyzją z [...] maja 2018 r. SKO - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 106 ust. 5 w zw. z art. 11 ust. 2 u.p.s. - utrzymało

w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu - przytaczając treść art. 106 ust. 5 u.p.s. stanowiący podstawę prawną do zmiany lub uchylenia decyzji administracyjnej na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku m.in. zaistnienia okoliczności z art. 11 ust. 2 u.p.s., tj. braku współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym - wyjaśnił, że jednym

z obowiązków spoczywających na osobie ubiegającej się o pomoc społeczną jest udzielenie organowi pomocy w ustaleniu sytuacji faktycznej.

W ocenie Kolegium, organ I instancji wobec braku możliwości ustalenia miesięcznego dochodu odwołującej spowodowanego odmową złożenia pisemnego oświadczenia w sprawie zasądzonych alimentów, zasadnie podjął rozstrzygnięcie

o uchyleniu decyzji w przedmiocie przyznania zasiłku stałego. Kolegium zaznaczyło, że odwołująca była poinformowana w treści decyzji z [...] października 2017 r.

o zobowiązaniu do informowania organu o każdej zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej mającej wpływ na przyznane świadczenia i ich wysokość.

W skardze na decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie B. G. wskazała na krzywdzący charakter decyzji i podtrzymała argumentację odwołania. Zwróciła się o przywrócenie zasiłku stałego, który jest jej niezbędny z uwagi na stan zdrowia, tj. konieczność rehabilitacji i zakup leków.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach).

Postępowanie w stanowiącej przedmiot rozpoznania sprawie pozostaje

w związku z wydaniem przez Wójta Gminy [...] [...] października 2017 r. decyzji przyznającej skarżącej na okres od 1 października 2017 r. do 31 grudnia 2020 r. zasiłek stały oraz wystąpieniem przez nią [...] stycznia 2018 r. o przyznanie kolejnych świadczeń w postaci zasiłku okresowego i celowego.

Spór w sprawie sprowadza się do oceny stanowiska orzekających w sprawie organów administracji, że w związku z uznaniem braku właściwego i wyczerpującego informowania GOPS-u przez wnioskodawczynię o okolicznościach mogących mieć wpływ na prawo pobierania świadczeń i ich wysokość, spełnione zostały przesłanki uchylenia decyzji przyznającej jej zasiłek stały.

W ocenie Sądu, stanowisko organów nie zasługuje na aprobatę, a zaskarżona decyzja wraz z utrzymaną nią w mocy decyzją organu I instancji w wyniku niewłaściwej oceny stanu faktycznego sprawy wydana została z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem prawa materialnego, co skutkuje koniecznością ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

W sprawie nie budzi wątpliwości, że w decyzji z [...] października 2017 r.

o przyznaniu skarżącej zasiłku stałego zawarte zostało - podyktowane treścią

art. 109 u.p.s. - pouczenie o obowiązku informowania przez nią GOPS w [...] o każdej zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej mającej wpływ na przyznane świadczenia i ich wysokość; z przepisem tym koreluje stanowiąca materialnoprawną podstawę wydanych w rozpoznawanej sprawie decyzji (dotyczących uchylenia w/w decyzji z [...] października 2017 r.) regulacja art. 11 ust. 2 u.p.s., zgodnie z którą brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym (...) w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej (...) mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.

Mimo sygnalizowanych przez organ I instancji na etapie prowadzonego przez niego postępowania zastrzeżeń odnośnie zmiany składu rodziny wnioskodawczyni, nie znalazły one potwierdzenia. Jak wynika pośrednio z przedstawionego

w uzasadnieniu decyzji o przyznaniu zasiłku stałego sposobu wyliczenia jego wysokości, skarżąca pozostawała we wspólnym gospodarstwie domowym z jednym dzieckiem, a pobierany na nie zasiłek rodzinny (102 zł) stanowił jedyne źródło dochodu, które zostało uwzględnione przy ustalaniu należnej kwoty zasiłku stałego.

Ustalenia oparte na złożonym w toku aktualizacji wywiadu środowiskowego oświadczeniu skarżącej wykazały, że mimo wspólnego zamieszkiwania z innymi osobami (R. D. - ojcem tego dziecka, Z. D. i M. D.), nadal prowadzi wraz z synem A. D. odrębne gospodarstwo domowe (drugi syn H. G. zamieszkuje z dziadkami - rodzicami skarżącej w innej miejscowości, a pobierany również na niego przez skarżącą zasiłek rodzinny jest mu przekazywany). Powyższe ustalenia nie są kwestionowane i w kontekście braku ich wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcia Sąd również nie ma do nich zastrzeżeń.

Całkowicie odmiennie jednak kwestia ta przedstawia się w odniesieniu do sytuacji dochodowej skarżącej, względem czego organy podniosły brak współpracy przy jej ustalaniu, a w konsekwencji brak możliwości ustalenia miesięcznego dochodu skutkujący uchyleniem decyzji przyznającej zasiłek stały.

W tym zakresie - wobec wyrażonych w art. 3 u.p.s. zasad i celów pomocy społecznej - nie budzi wątpliwości obowiązek współdziałania osób i rodzin korzystających

z pomocy społecznej w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej (art. 4 tej ustawy). Ewentualne przejawy braku realizacji tego obowiązku, z uwagi na możliwe negatywne następstwa dla aktualnych i potencjalnych beneficjentów tej pomocy

(art. 11 ust. 2 u.p.s.), muszą być jednak każdorazowo w kontekście konkretnego przypadku wnikliwie zbadane i uzasadnione, aby nie odbywało się to

z pokrzywdzeniem podmiotów które do takiej pomocy się kwalifikują, spełniając ustawowe kryterium znajdowania się w trudnej sytuacji życiowej, której nie są

w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2

ust. 1 u.p.s.).

W realiach sprawy uwagę zwracają następujące okoliczności:

a) wg pisemnego oświadczenia skarżącej z [...] lutego 2018 r., należne na rzecz syna A. alimenty w wysokości 200 zł miesięcznie (zgodnie z ugodą mediacyjną

z [...] października 2017 r., zatwierdzoną przez SR w [....] [...] października 2017 r.) są jej przekazywane przez zobowiązanego R. D. "w formie rzeczowej i zakupów, odzieży, lekarstw".

W ocenie Sądu, odmowa złożenia przez skarżącą pisemnej informacji

nt. faktycznego pobierania alimentów w formie pieniężnej, nie może być w opisanej sytuacji automatycznie zakwalifikowana przez organy jako brak współpracy uzasadniający uchylenie decyzji o przyznaniu zasiłku stałego.

O ile w praktyce nie można wykluczyć wzajemnego, dobrowolnego porozumienia osoby uprawnionej i zobowiązanej co do przekazywania w formie rzeczowej ekwiwalentu wyrażonych kwotowo alimentów, to w przypadku zaistnienia takiej sytuacji i powołania się na nią przez stronę postępowania w toku konkretnej sprawy organ powinien w pierwszej kolejności podjąć próbę samodzielnej kwalifikacji, czy porozumieniu takiemu można w ogóle przypisać znaczenie prawne. Zdaniem Sądu, ponieważ z zasady alimenty mają formę pieniężną, byłoby to dopuszczalne tylko

w sytuacji, gdyby mające zastosowanie w sprawie przepisy taką możliwość wprost przewidywały; analiza przepisów u.p.s. nie pozwala na takie stwierdzenie.

Sytuacji takiej nie dotyczy w szczególności regulacja art. 8 ust. 4 zawierająca enumeratywne wyliczenie, co nie podlega wliczeniu do dochodu, który jest ustalany zgodnie z ust. 3 tego artykułu (wyliczenie to nie obejmuje otrzymywanych alimentów). W tym zakresie odniesienia wymaga jednak wyłączenie o którym mowa w pkt 4 tego ustępu, zgodnie z którym do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się wartości świadczenia w naturze. Pod pojęciem tym rozumie się świadczenia w formie innej niż pieniężna, a także nieodpłatne otrzymanie rzeczy lub praw. Może to być pomoc w postaci dostarczenia żywności, odzieży, leków, sprzętu ortopedycznego, pomocy naukowych, wykupienia posiłków. Chodzi zatem

o wszelkie wsparcie niepieniężne, które u jego beneficjenta nie wywołuje bezpośrednich zmian w sytuacji dochodowej, nawet jeżeli jego wartość można konkretnie wycenić (por. Sierpowska I., Pomoc społeczna. Komentarz, wyd. IV, WKP 2017).

W rozumieniu u.p.s., świadczenia w naturze to zatem wyłącznie takie, które pierwotnie mają taką formę, a nie takie, które stanowią substytut świadczeń pieniężnych. Odmienne uznanie prowadziłoby do obchodzenia art. 8 ust. 3 u.p.s., zgodnie z którym za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca

w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;

3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

Zgodnie z powyższym, kwota należnych skarżącej alimentów (chociażby

z woli jej i zobowiązanego przyjęły one charakter rzeczowy) podlegała zatem wliczeniu do jej dochodu. Z tego względu pozbawiona znaczenia dla możliwości ustalenia miesięcznego dochodu skarżącej była odmowa złożenia przez nią dodatkowego oświadczenia nt. faktycznego pobierania alimentów w formie pieniężnej, a w konsekwencji nieuprawnione było zakwalifikowanie tego jako braku współdziałania o którym mowa w art. 11 ust. 2 u.p.s.;

b) orzekające w sprawie organy administracji jako przesłankę uzasadniającą zastosowanie wobec skarżącej art. 11 ust. 2 u.p.s. uznały także brak poinformowania przez nią o przyznaniu alimentów na syna Adriana oraz odmowę przedłożenia w toku wszczętego w rozpoznawanej sprawie 20 lutego 2018 r. postępowania dokumentów potwierdzających przyznanie tych alimentów.

W ocenie Sądu stanowisko to jest błędne. Jak już wskazano, przyznająca skarżącej zasiłek stały decyzja z [...] października 2017 r. faktycznie zawierała pouczenie o obowiązku informowania GOPS w [...] o każdej zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej mającej wpływ na przyznane świadczenia i ich wysokość. Jak wynika z akt sprawy, odpis ugody mediacyjnej z [...] października

2017 r. dotyczącej ustalenia alimentów i ich wysokości wraz z zatwierdzającym

tę ugodę postanowieniem SR w [...] z [...] października 2017 r. wpłynął do GOPS w [...] już [...] listopada 2017 r., o czym świadczy nabita prezentata. To, że jak wskazały organy, dokumenty te trafiły do Działu Świadczeń Rodzinnych

w związku z rozpatrywanymi tam wnioskami skarżącej o przyznanie świadczenia wychowawczego ("500+") i zasiłku rodzinnego (a nie do działu który zajmował się przyznaniem zasiłku stałego), w żaden sposób nie oznacza, że uchybiła ona powyższemu obowiązkowi. Wewnętrzny obieg dokumentów jest wyłączną sprawą organu, w którego gestii leży też właściwe wykorzystanie pozyskiwanych informacji we wszystkich będących przed nim w toku jak i zakończonych już postępowaniach, jeżeli informacje te mają dla nich znaczenie. Brak jest jakichkolwiek podstaw do wywodzenia z tego negatywnych dla strony postępowania konsekwencji.

Wyraźnego podkreślenia w związku z tym wymaga, że pouczenie wskazywało ogólnie GOPS (a nie jego konkretną komórkę organizacyjną czy pracownika) jako właściwy do składania informacji o objętych obowiązkiem okolicznościach. Bez znaczenia pozostaje zatem, kiedy i w jaki sposób informacja ta została przekazana

i wykorzystana na użytek postępowania związanego z przyznaniem i pobieraniem zasiłku stałego (jak wynika z akt, doszło do tego [...] marca 2018 r. na skutek "wniosku o udostępnienie danych" skierowanego w tym samym dniu do "Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej - Świadczenia Rodzinne" przez prowadzącego tę sprawę pracownika socjalnego").

Skoro zatem skarżąca prawidłowo wywiązała się z ciążącego na niej względem organu obowiązku informacyjnego, nieuzasadnione było domaganie się jego ponownej realizacji, a wobec odmowy wykonania, wywodzenia z tego negatywnych dla niej następstw wynikających z art. 11 ust. 2 u.p.s.;

c) w kontekście argumentacji przemawiającej wg organów za uchyleniem decyzji

o przyznaniu zasiłku stałego Sąd nie podziela również twierdzeń o wywodzeniu braku należytego współdziałania skarżącej i związanych z tym konsekwencji

z niepoinformowania przez nią o złożeniu wniosków o przyznanie świadczenia wychowawczego ("500+") i zasiłku rodzinnego na syna A.

W tym zakresie w pełni adekwatne jawią się uwagi Sądu poczynione wyżej w pkt b) dot. wewnętrznego obiegu dokumentów i wykorzystywania posiadanych informacji na użytek wszystkich toczących się przed danym organem postępowań. Kuriozalne jest wywodzenie braku poinformowania GOPS o złożonych do niego (do Działu Świadczeń Rodzinnych) wnioskach, skoro jest to ten sam podmiot i jako jedyny jest on wyłącznie właściwy do prowadzenia i załatwiania w imieniu Wójta Gminy [...] wszystkich tych spraw.

Niezależnie od tego, trudno uznać, by z samego faktu złożenia wniosków - a tak wynika to z uzasadnienia zarówno decyzji organu II jak i I instancji - można wyciągać jakiekolwiek negatywne konsekwencje; zdaniem Sądu mogę one ewentualnie wiązać się tylko i wyłącznie z przyznaniem świadczeń na skutek złożenia tych wniosków i w efekcie brakiem dalszego spełniania wymogów do pobierania przyznanego wcześniej zasiłku stałego. W tym zakresie należy wyraźnie podkreślić, że o ile z akt sprawy wynika, że skarżącej zostały przyznane zasiłki rodzinne, to brak jest w nich jakiejkolwiek informacji nt. przyznania świadczenia wychowawczego.

Ponadto, skoro skarżąca ubiegając się o przyznanie zasiłku stałego wykazała pobieranie na syna A. zasiłku rodzinnego i został on uwzględniony przy wyliczaniu jego wysokości, brak jest w ocenie Sądu podstaw do wywodzenia, że kontynuacja jego pobierania (wynikająca z przyznania zasiłku rodzinnego na kolejny okres zasiłkowy) wpisywała się w zawarty w decyzji o przyznaniu zasiłku stałego obowiązek informowania o zmianie sytuacji dochodowej.

Podsumowując, w realiach sprawy nie zaistniały żadne obiektywne przyczyny, z powodu których można by skarżącej skutecznie zarzucić brak współdziałania

z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu jej trudnej sytuacji życiowej, w tym uchybienie - w związku z pobieraniem zasiłku stałego - obowiązkowi informowania GOPS o każdej zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej mającej wpływ na przyznane świadczenie i jego wysokość. Jako całkowicie niezasadne i niezgodne z prawem należy w rezultacie ocenić uchylenie na podstawie art. 11 ust. 2 u.p.s. decyzji przyznającej jej zasiłek stały.

Nie oznacza to, że w związku z pobieraniem tego zasiłku, okoliczności

o których organ I instancji został poinformowany (o uzyskaniu przez skarżącą alimentów na dziecko) bądź które powinien uwzględnić z urzędu w związku ze swoją właściwością (wynikające z wydania decyzji o przyznaniu zasiłku rodzinnego

i zmianie jego kwoty, przyznania prawa do świadczenia wychowawczego - o ile faktycznie nastąpiło) nie powinny zostać w ogóle wzięte pod uwagę. Dotyczy to jednakże tylko ewentualnego ich wpływu na wysokość zasiłku stałego, co jednak nie było przedmiotem rozpoznawanej sprawy.

W tej ostatniej kwestii Sąd zwraca jednak ubocznie uwagę, że aczkolwiek

w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia [...] lutego 2018 r. prawidłowo wskazano że dotyczy ono decyzji z [...] listopada 2017 r. przyznającej zasiłek stały z uwagi na zmianę sytuacji finansowej, to jednocześnie znalazło się tam wyraźne sprecyzowanie, że jest to związane z pobieraniem przez skarżącą zasiłku rodzinnego na syna A. od listopada 2017 r. Mimo że był to tylko jeden z wątków rozpatrywanych w toku postępowania a w uzasadnieniach wydanych decyzji organy powołały się także na inne okoliczności uzasadniające

w ich ocenie uchylenie decyzji o przyznaniu zasiłku stałego, rozbieżność ta zdaniem Sądu nie miała istotnego znaczenia w sprawie.

Z opisanych wyżej względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Wskazania co do dalszego postępowania dla organów administracji wynikają wprost z przedstawionych wyżej rozważań odnoszących się do braku podstaw do zastosowania w realiach sprawy normy art. 11 ust. 2 u.p.s.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/