Wyrok WSA w Łodzi z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. I SA/Łd 468/18

Podatek od towarów i usług; Podatkowe postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Anna Świderska Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda (spr.) Protokolant: Specjalista Dorota Choińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2018 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr UNP: [...] [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2008r., styczeń - lipiec, wrzesień, listopad i grudzień 2009r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za październik 2009 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. zaskarżoną decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Z. z [...] 2017 r., określającą T.B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od grudnia 2008 r. do lipca 2009 r. oraz za wrzesień, listopad i grudzień 2009 r., a także nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za październik 2009 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że podatnik prowadził w analizowanym okresie działalność gospodarczą przede wszystkim w zakresie transportu drogowego towarów. W okresie objętym postępowaniem podatnik dokumentował nabycie oleju napędowego fakturami wystawionymi przez A Sp. z o.o. w Ł., B Sp. z o.o. w G. oraz D Sp. z o.o. w W. Zdaniem organu pierwszej instancji ze zgromadzonego materiału dowodowego wynikało, że faktury wystawione przez ww. firmy nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji gospodarczych, a zatem nie mogły stanowić potwierdzenia wykonania czynności podlegających opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Na tej podstawie organ pierwszej instancji, powołując się na art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa o VAT) zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur. Ponadto organ pierwszej instancji stwierdził, że podatnik niezasadnie pomniejszył podatek należny o podatek naliczony wynikający z sześciu faktur dokumentujących zakupy oleju napędowego, który nie został wykorzystany do wykonania czynności opodatkowanych. Paliwo to zostało zakupione do pojazdów (nr rej. [...],[...] i [...]), które nie były własnością podatnika, nie były jego środkami trwałymi, ani też przedmiotem umowy leasingowej, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. W jedynym przypadku zakup udokumentowano fakturą niezawierającą numeru rejestracyjnego pojazdu.