Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 7 listopada 2018 r., sygn. I SA/Ol 479/18
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie sędzia WSA Jolanta Strumiłło sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca) Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Rząp po rozpoznaniu na rozprawie w Olsztynie w dniu 7 listopada 2018r. sprawy ze skargi Ł. U. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na 2018r. oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił Ł.U. ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych należnych w 2018 r. do kwoty 0 zł.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, iż wnosząc o ograniczenie poboru należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w 2018 r., Ł.U. podał, iż jest marynarzem i w 2018 r. będzie wykonywał pracę najemną na pokładzie statków eksploatowanych w komunikacji międzynarodowej przez przedsiębiorstwo z faktycznym zarządem w Norwegii. W odniesieniu do osiągniętych z tego tytułu przychodów zastosowanie znajdzie konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2010 r. Nr 134, poz. 899), dalej jako: "Konwencja", oraz tzw. ulga abolicyjna określona w art. 27g ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.), dalej jako: "u.p.d.o.f.". Na skutek powyższego, w ocenie wnioskodawcy, bezcelowe jest wpłacanie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z uwagi na konieczność ich zwrotu po złożeniu zeznania rocznego.
Odmawiając ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych należnych w 2018 r. do kwoty 0 zł, organ I instancji stwierdził, że statek, na którym pływa podatnik nie jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo norweskie, a zatem nie jest możliwe stwierdzenie, że w powyższej sprawie mają zastosowanie regulacje Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii.
