Wyrok WSA w Łodzi z dnia 21 maja 2019 r., sygn. III SA/Łd 231/19

Policja

Dnia 21 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant specjalista Aneta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2019 roku sprawy ze skargi J. M. na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby 1. uchyla zaskarżony akt; 2. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. na rzecz skarżącej J. M. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. postanawia zwrócić J. M. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 1 lutego 2019 r., pod poz. 399.

Uzasadnienie

Pismem numer [...] z dnia [...] Zastępca Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] podtrzymał stanowisko Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wyrażone w piśmie z dnia [...] i odmówił J. M. zwrotu kosztów dojazdu z miejscowości pobliskiej do miejsca pełnienia służby na trasie B. - Ł. K. wg ceny miesięcznego biletu przewoźnika PKP w kwocie 219 zł.

W piśmie organ wyjaśnił, że zwrot kosztów przysługuje jedynie w przypadku, gdy miejscowość zamieszkania funkcjonariusza spełnia definicję miejscowości pobliskiej wyrażonej w art. 88 ust. 4 ustawy o Policji i powołując dalej treść wskazanego przepisu podniósł, że przystankiem najbliższym miejsca zamieszkania funkcjonariusza jest O., gdzie kursuje PKS [...]. Wskazany przewoźnik nie zapewnia jednak dogodnego dojazdu do służby zgodnie z grafikiem. Z kolei wskazana przez funkcjonariusza miejscowość [...], gdzie znajduje się stacja PKP, zdaniem organu nie można być uznana za miejscowość pobliską, gdyż czas dojazdu winien być liczony od przystanku położonego najbliżej miejsca zamieszkania funkcjonariusza, a nie od jakiegokolwiek przystanku, byle tylko czas dojazdu nie przekroczył dwóch godzin. Mając powyższe na uwadze, organ stwierdził, że miejscowość, w której mieszka J. M., jak i miejscowość, na którą powołuje się w odwołaniu, nie mogą być uznane za miejscowość pobliską w rozumieniu art. 88 ust. 4 ustawy o Policji, wobec czego nie przysługuje jej zwrot kosztów dojazdu.