Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2019 r., sygn. II SA/Bd 157/19

Drogi publiczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia WSA Joanna Janiszewska - Ziołek asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2019 r. sprawy ze skargi P. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Prezydent Miasta B., po ponownym rozpatrzeniu sprawy (w związku z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] i przekazującą mu sprawę do ponownego rozpatrzenia), działając na podstawie m.in. art. 40 ust. 12 pkt 2 i ust. 13 w związku z art. 40 ust. 6 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2222 ze zm., dalej powoływanej jako "uodp") oraz § 1 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 uchwały nr [...] Rady Miasta B. z [...] listopada 2011 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie 1m˛ pasa drogowego dróg publicznych na terenie B. ([...]), wymierzył skarżącemu P. F., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą C. P. i R. R. P. F. w B., karę pieniężną w wysokości [...] zł (obliczoną w następujący sposób: [...]), za zajęcie w celu umieszczenia reklamy, w okresie od [...] lipca 2018 r. do [...] lipca 2018 r., pasa drogowego ulicy [...] ([...]) będącej droga gminną, z przekroczeniem terminu zajęcia, określonego w zezwoleniu zarządcy.

Z uzasadnieniu ww. decyzji organ I instancji wskazał, że w sprawie bezsprzecznym jest, że skarżący legitymował się zezwoleniem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] na zajęcie pasa drogowego ul. [...] w celu umieszczenia reklamy w terminie od [...] czerwca 2018 r. do [...] czerwca 2018 r. oraz, że przedmiotowa reklama zajmowała pas drogowy ul. [...] w terminie od [...] lipca 2018 r. do [...] lipca 2018 r. pomimo, że skarżący nie wystąpił z odpowiednim wyprzedzeniem z wnioskiem na zajęcie ww. pasa drogowego w okresie od [...] lipca 2018 r. do [...] lipca 2018 r. W związku z tym, jak stwierdził organ, skarżący zajmował pas drogowy ulicy [...] w terminie od [...] lipca 2018 r. do [...] lipca 2018 r. z przekroczeniem terminu określonego w zezwoleniu zarządcy drogi o 10 dni. W tym zakresie organ wyjaśnił, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym w szczególności dokumentacja fotograficzna oraz protokół z wizji ul. [...] dokonanych przez służby drogowe organu w dniach [...] lipca 2018 r. i [...] października 2018 r., potwierdził iż skarżący zajmował pas drogowy ulicy [...] nieprzerwanie, poprzez umieszczenie w nim przedmiotowej reklamy - czemu skarżący nie zaprzeczył. Jednocześnie, jak wskazał organ, skarżący przyznał, iż z powodu błędu serwera wniosek na zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w nim słupów reklamowych nie został w terminie wysłany, a w konsekwencji doręczony do Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. ("ZDMiKP"). Z dokumentacji wynika, iż wniosek ten skarżący złożył dopiero [...] lipca 2018 r. po otrzymaniu od organu I instancji zawiadomienia z dnia [...] lipca 2018 r. o wszczęciu postępowania w sprawie zajęcia pasa drogowego z przekroczeniem terminu zajęcia, określonego w zezwoleniu zarządcy, co oznacza że wniosek o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego w lipca 2018 r. skarżący złożył 10 dni po utracie ważności decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Niezależnie od wyjaśnień skarżącego, organ I instancji, w porozumieniu z podmiotem obsługującym pocztę elektroniczną ZDMiKP, przeprowadził - odnośnie okoliczności złożenia do organu wniosku o zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w okresie od [...] lipca 2018 r. do [...] lipca 2018 r. - postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego stwierdził, iż z adresów poczty elektronicznej skarżącego nie została przesłana do ZDMiKP w B. wcześniej niż [...] lipca 2018 r. wiadomość zawierająca wniosek o zajęcie pasa drogowego w okresie od [...] lipca 2018 r. do [...] lipca 2018 r. Tym samym organ uznał za udowodnioną okoliczność niezłożenia przez skarżącego z odpowiednim wyprzedzeniem wniosku o zajęcie pasa drogowego w okresie od [...] lipca 2018 r. do [...] lipca 2018 r. i tym samym przekroczenia o 10 dni terminu zajęcia określonego w zezwoleniu z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Ponadto, organ I instancji stwierdził, że analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie daje postaw do uwzględnia przesłanek do odstąpienia od nałożenia kary na podstawie 189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej powoływanej jako "kpa"), jak też ukarania strony na podstawie 189e kpa. Co do siły wyższej organ wskazał iż stan taki musi mieć charakter zewnętrzny, obiektywny, bez możliwości jego przewidzenia oraz zapobiegnięcia, przy równoczesnym zachowaniu przez podmiot zobowiązany najwyższej staranności w celu zapobieżenia zdarzeniu lub jego skutkom, co w sprawie nie miało miejsca. Wystąpienie siły wyższej powinno być nadto wykazane dowodami, czego skarżący w sprawie nie uczynił. Przy ocenie ewentualnej znikomości wagi naruszenia organ wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra (zajmowanie zajętego pasa drogowego z przekroczeniem o 10 dni terminu) i charakter zajęcia pasa drogowego. Jednocześnie organ podkreślił, że sam obowiązek zajmowania pasa drogowego wyłącznie po otrzymaniu zezwolenia wynika wprost z zapisów uodp. Wskazał też, że z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż wymierzenie kary pieniężnej jest niezależne od samego faktu zawinienia przez podmiot zajmujący pas drogowy. Wobec powyższego, w ocenie organu I instancji, w opisanym stanie faktycznym i prawnym sprawy, nie może być mowy o wystąpieniu siły wyższej, ani o znikomości wagi naruszenia prawa, która mogłaby skutkować odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej.