Wyrok WSA w Lublinie z dnia 18 lipca 2019 r., sygn. II SA/Lu 174/19

Administracyjne postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kowalczyk, Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca), Protokolant Referent Jacek Zięba, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lipca 2019 r. sprawy ze skargi Spółki M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżonym do sądu postanowieniem z [...] stycznia 2019 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania M. spółka komandytowa (dalej jako: skarżąca lub Spółka), od decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] października 2018 r.,

nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

Postanowienie zostało wydane w następującym stan sprawy:

Wskazaną wyżej decyzją z [...] października 2018 r. organ I instancji, na wniosek spółki N. ., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami w parterze, garażami podziemnymi oraz urządzeniami budowlanymi na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...] (obręb: [...] - M. , arkusz[...]) położonych przy

ul. [...], [...] w L..

W dniu [...] listopada 2018 r. do skarżącej Spółki została wysłana przesyłka zawierająca kopię decyzji z [...] października 2018 r. Przesyłka została doręczona w dniu [...] listopada 2018 r.

Pismem z [...] grudnia 2018 r. skarżąca Spółka wniosła odwołanie od decyzji

z [...] października 2018 r., zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez doręczenie Spółce przez organ kserokopii decyzji administracyjnej, podczas gdy kserokopia nie stanowi decyzji administracyjnej; brak dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy; brak zapewnienia Spółce czynnego udziału w sprawie poprzez niezawiadomienie Spółki o wszczęciu postępowania oraz uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych materiałów oraz zgłoszonych żądań; naruszenie obowiązku równego traktowania podmiotów znajdujących się w takiej samej sytuacji prawnej i faktycznej, w sytuacji, gdy co do działek objętych zaskarżoną decyzją oraz działką sąsiednią (nr [...]) zostały wydane dwie różne decyzje o warunkach zabudowy, w których wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki została określona w wysokości dużo bardziej korzystnej dla działki objętej zaskarżoną decyzją niż w stosunku do działki sąsiedniej. Spółka zarzuciła również naruszenie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945, ze zm.; dalej jako: u.p.z.p.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., Nr 164, poz. 1588) poprzez dowolne i niepoparte szczegółowym uzasadnieniem przyjęcie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy, który spowodował zaburzenie ładu przestrzennego na obszarze działek objętych zaskarżoną decyzją i działek sąsiednich.