Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 września 2019 r., sygn. I SA/Go 245/19

Podatek od towarów i usług

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Asesor WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2019 r. sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

1. Postępowanie przed organami podatkowymi.

1.1. Decyzją z [...] lutego 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej [...] (dalej: DIAS), po rozpoznaniu odwołania Z.G. (Skarżącego) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego w [...] (dalej: NUCS) z [...] marca 2018 r. określającą dla skarżącego wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług (VAT) za lipiec 2014 r.

Z uzasadnienia decyzji DIAS wynikał następujący stan sprawy.

1.1.2. Dnia [...] kwietnia 2016 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej [...] wydał wobec Z.G. decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r., od której Strona wniosła odwołanie.

1.1.3. Decyzją z [...] stycznia 2017 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, z uwagi na konieczność i przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części.

1.1.4. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, NUCS (następca prawny Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej) stwierdził, że Strona w sposób świadomy uczestniczyła w łańcuchu dostaw mających na celu dokonanie oszustwa podatkowego w postaci wyłudzenia podatku od towarów i usług w zakresie obrotu towarem tj. granulatem srebra; obniżyła podatek należny o podatek naliczony w łącznej kwocie 350.224,00 zł z naruszeniem art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit. a oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm. - dalej: u.p.t.u.), albowiem nabyty przez Stronę towar nie służył wykonywaniu czynności opodatkowanych, faktura, w której opisano krajowe nabycie ww. towaru nie dokumentowała rzeczywistej transakcji (zdarzenia gospodarczego) wykonywanej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 u.p.t.u., lecz stanowiła element oszustwa podatkowego służącego wyłudzeniu podatku od towarów i usług. Ponadto organ pierwszej instancji stwierdził, że wystawiona przez Stronę w lipcu 2014 r. faktura VAT na wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (granulatu srebra) na łączną wartość 1.604.582,66 zł na rzecz G. GmbH (dalej: G.) nie stanowi podstawy do rozliczenia tej wartości, ponieważ stwierdza czynność, która nie została dokonana w wykonaniu działalności gospodarczej i służyła wyłącznie do uzyskania zwrotu podatku w ramach mechanizmu oszustwa na gruncie podatku od towarów i usług.