Wyrok WSA w Łodzi z dnia 18 września 2019 r., sygn. III SA/Łd 868/18

Drogi publiczne; Kara administracyjna

Dnia 18 września 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Asesor WSA Małgorzata Kowalska Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2019 roku sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie bez zezwolenia pasa drogowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącego A. W. kwotę 7417 (siedem tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Decyzją z [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), art. 40 ust. 12 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2222 ze zm.), zwanej dalej u.d.p., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z 31 maja 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.

W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, że decyzją z 31 maja 2017 r. Prezydent Miasta [...] wymierzył A. W. karę pieniężną w wysokości 112 750,00 zł za zajęcie bez zezwolenia fragmentu pasa drogowego drogi gminnej - ulicy A (nr ew. [...], obręb [...]) o pow. 11 m2. W ocenie organu I instancji, w sprawie miało miejsce zajęcie pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w pkt 1-3 u.d.p..

W odwołaniu skarżący zarzucił naruszenie:

1. przepisów postępowania, tj.

- art. 7 k.p.a. poprzez nie podjęcie przez organ administracji publicznej wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji błędne przyjęcie, że skarżący zajął bez zezwolenia pas drogowy o powierzchni 11 m2;