Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 9 października 2019 r., sygn. II SA/Rz 844/19

Planowanie przestrzenne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2019 r. sprawy ze skargi J. R. i M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy -skargę oddala-

Uzasadnienie

II SA/Rz 844/19

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi J.R. i M.R. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] maja 2019 r. Nr [...] dotycząca ustalenia warunków zabudowy.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Wójt Gminy [...] w wyniku rozpatrzenia wniosku L.K. i A.K., decyzją z [...] kwietnia 2019 r. Nr [...] - wydaną na podstawie art. 1 ust. 2, art. 4 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945 ze zm., dalej: u.p.z.p.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: K.p.a.) - ustalił sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego z wiatą i zbiornikiem na gnojówkę oraz budynku gospodarczego na działce nr 4352 i 4354 w W., przeznaczone do realizacji w zabudowie zagrodowej.

Odwołanie od decyzji Wójta wnieśli J.R. i M.R. stwierdzając, że ich zastrzeżenia do planowanej inwestycji powinny być rozpatrywane na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy, a nie pozwolenia na budowę. Podnieśli, że ustalony tą decyzją sposób zagospodarowania terenu wnioskodawców wobec planowanego odprowadzania zanieczyszczeń do zbiornika na gnojowicę narusza ich uzasadnione interesy w zakresie ochrony przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby oraz korzystania ze studni na działce nr 4357. Planowana inwestycja będzie niekorzystnie oddziaływać na budynki mieszkalne, a ponadto nie została właściwie wyznaczona obowiązująca linia zabudowy, jak również brak jest zachowania odległości budynków od granic z działkami sąsiednimi. W ocenie skarżących, organ również w sposób niedostateczny wyjaśnił zasadność przesłanek, którymi się kierował wydając decyzję, co wynika z jej lakonicznego uzasadnienia.