Wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. I SA/Kr 1187/19

Inne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek Sędziowie: WSA Inga Gołowska WSA Urszula Zięba (spr.) Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w K. z dnia 2 sierpnia 2019 r. nr [...] [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji w zakresie podatku od towarów i usług i podatku dochodowego od osób prawnych - skargę oddala -

Uzasadnienie

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 2 sierpnia 2019r. wydał dla G. Sp. z o. o. w K., postanowienie o nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 czerwca 2019r., nr [...], [...]

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. W dniu 24 kwietnia 2019r. do ww. organu wpłynął wniosek G. Sp. z o. o. w K. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

- czy Wnioskodawca może zaliczyć wydatek na usługę reklamową do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

- czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego za usługę reklamową zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,

- czy do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego zastosowanie mają przepisy art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 6 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca w odpowiedzi na pytanie nr 1 uznał, że wydatek będący wynagrodzeniem za usługę reklamową, szczegółowo opisaną w części "G" wniosku, może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Natomiast w odpowiedzi na pytanie nr 2 uznał, że ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego za usługę reklamową, opisaną szczegółowo w części "G" złożonego wniosku zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Z kolei w odpowiedzi na pytanie nr 3 uznał, że do zdarzenia przyszłego, opisanego w części "G" złożonego wniosku nie mają zastosowania przepisy: art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, art. 6 pkt 2 ustawy o VAT.