Wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 marca 2020 r., sygn. I SA/Sz 888/19

Podatek od towarów i usług

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.), Sędzia WSA Bolesław Stachura Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2013 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] września

2018 r. nr [...] określającą B. K. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I - IV kwartały 2013 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że podatnik w 2013 r. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie handlu detalicznego obuwiem i wyrobami skórzanymi w 8 sklepach pod firmą: "H. I. U. K. B.". Jako czynny podatnik VAT był zarejestrowany od [...] grudnia 1998 r., a od [...] stycznia 2009 r. rozliczał podatek za okresy kwartalne; działalność zlikwidował

[...] czerwca 2017 r.

W wyniku przeprowadzonej wobec podatnika kontroli podatkowej, a następnie postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług za I - IV kwartały 2013 r. ustalono, że podatnik nabywał towary handlowe w Centrum Handlowym w W. . Jednym z kontrahentów podatnika była T. spółka z o.o. Transakcje udokumentowane wystawionymi przez nią fakturami na łączną kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...] zł, dotyczyły sprzedaży obuwia (łącznie 58 800 par) i zostały ujęte przez podatnika w rejestrach zakupów VAT za okres od stycznia do grudnia 2013 r. oraz rozliczone w deklaracjach VAT-7K za I - IV kwartały 2013 r.

W ocenie organu I instancji, podatnik niezasadnie dokonywał obniżenia podatku należnego o podatek wynikający z faktur wystawionych przez spółkę, gdyż faktury te nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych rodzących obowiązek podatkowy u ich wystawcy. Odwołując się do ustaleń organów właściwych dla spółki i załączonych do akt sprawy dokumentów, w tym decyzji wydanej wobec spółki - na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.); dalej: "u.p.t.u." - organ stwierdził, że nie wskazała ona źródła rzekomych nabyć towarów. Spółka, stwarzając jedynie pozory legalnej działalności gospodarczej, w rzeczywistości pełniła wyłącznie rolę podmiotu przyjmującego faktury zakupu i wystawiającego faktury sprzedaży, którym nie towarzyszyły czynności opodatkowane. Spółka była uczestnikiem w łańcuchu fikcyjnych transakcji, wprowadzając do obrotu nierzetelne faktury VAT. Kolejnym ogniwem był podatnik, który rzekomo nabywał towary od spółki, biorąc udział w nadużyciu podatkowym poprzez dokonywanie odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentowały rzeczywistych transakcji. Według organu, okoliczności przebiegu transakcji - składanie zamówień i uzgadnianie wszelkich spraw związanych z zakupem towarów i usług z osobami o nieznanych personaliach, brak zainteresowania podatnika, pomimo długiej współpracy z kontrahentem, od kogo faktycznie nabywa towar, przeprowadzanie transakcji wyłącznie w gotówce (jednorazowo w dziesiątkach tysięcy złotych), niezawieranie pisemnych umów określających warunki i zasady dostaw - potwierdzają, że podatnik wiedział, iż nabywa towar z nieujawnionego źródła, a otrzymywane faktury jedynie firmują ten obrót, jak też, że podatnik mógł wiedzieć, iż działania podejmowane przez spółkę są bezprawne i powinien przedsięwziąć w tym zakresie wszelkie wymagane środki ostrożności, czego nie uczynił. W konsekwencji tych ustaleń, organ I instancji stwierdził, że zaewidencjonowane przez podatnika faktury VAT na łączną wartość netto [...] zł i podatek VAT w kwocie [...]zł, na których jako dostawca obuwia wskazana jest spółka, nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń i - na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. - faktury te nie stanowią podstawy do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w nich wskazany, wobec czego ww. decyzją z dnia [...] września 2018 r. określił podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r. w wysokości [...] zł, za II kwartał 2013 r. w wysokości [...] zł, za III kwartał 2013 r. w wysokości [...] zł, za IV kwartał w wysokości [...] zł.