Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 13 sierpnia 2020 r., sygn. II SA/Po 222/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego oddala skargę

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] października 2019 r., nr [...], działający z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...], po rozpatrzeniu sprawy z wniosku G. M. z dnia [...] października 2019 r., odmówił przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego, celowego specjalnego, celowego pod warunkiem zwrotu części lub całości zasiłku na pokrycie kosztów leczenia stomatologicznego w wysokości [...] zł.

Wskazując, że strona w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku uzyskała dochód z emerytury w wysokości [...] zł, organ wyjaśnił, że tym samym nie kwalifikuje się do otrzymania zasiłku celowego na podstawie art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 1358 - zwanej dalej: "u.p.s."). Z kolei rozważając, czy stronie może zostać przyznana pomoc przewidziana w art. 41 u.p.s. - specjalny zasiłek celowy oraz zasiłek celowy pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową - organ wyjaśnił, że udzielnie takiej pomocy należy do jego uznania.

Przyznając, że leczenie stomatologiczne stanowi jedną z najniezbędniejszych potrzeb bytowych, organ wskazał, że nie ma obowiązku w każdym przypadku pokrycia jego kosztów. Świadczenia, które nie są objęte refundacją, to świadczenia ponadstandartowe, które są udzielane na koszt ubezpieczonego i są indywidualnym wyborem każdego pacjenta, uzależnionym od jego własnej sytuacji materialnej. Analizując sytuację życiową i materialną strony organ uznał, że strona powinna w pierwszej kolejności wykorzystać własne uprawnienia i możliwości, czyli skorzystać z bezpłatnych świadczeń stomatologicznych. Udzielenie świadczeń z pomocy społecznej, w szczególności zasiłków celowych, oparte jest bowiem na zasadzie pomocniczości i uznaniu administracyjnym. Polega to na wspieraniu rodziny i subsydiarnym towarzyszeniu w procesie usamodzielniania, w konsekwencji prowadząc stopniowo do uniezależnienia od świadczeń pieniężnych. Organ wyjaśnił, że MOPR nie ma obowiązku całkowitego utrzymywania rodziny i spełniania każdego żądania w pełnym zakresie.