Wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 listopada 2020 r., sygn. I SA/Wa 847/20
Nieruchomości
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 4 listopada 2020 r. sprawy ze skarg J. K., Miasta [...] i L. R. na decyzję Ministra Rozwoju z [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia i umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargi
Uzasadnienie
Decyzją [...] z [...] stycznia 2020 r. działając na podstawie 138 § 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako kpa) Minister Rozwoju (dalej jako organ) utrzymał w mocy decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Ministra Budownictwa z dnia [...].12.1949 r. (Monitor Polski Nr A-15, poz. 160) o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa przedsiębiorstwa pn. "[...]- [...]" (dalej jako przedsiębiorstwo) i umorzył postępowanie odwoławcze z wniosku Miasta [...] uznając, iż gmina nie ma interesu prawnego w sprawie.
W uzasadnieniu ww decyzji organ podał, że ww przedsiębiorstwo zostało przejęte na rzecz Skarbu Państwa pomimo że nie spełniało przesłanek w tym zakresie tj. art. 3 ust. 1 lit. b i n ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz.U. Nr 3, poz. 17, dalej jako ustawa) oraz wydanego na podstawie art. 6 ust. 4 ww. ustawy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1947 r. w sprawie trybu postępowania przy przejmowaniu przedsiębiorstw na własność Państwa (Dz.U. z 1947 r., nr 16, poz. 62), które przewidywało m. in. procedurę przejmowania znacjonalizowanych przedsiębiorstw. Organ wskazał w szczególności, że zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. B ustawy Skarb Państwa przejmował, z odszkodowaniem, przedsiębiorstwa przemysłowe nie należące do kategorii wyszczególnionych w art. 3 ust. 1 lit. A, jeżeli zdolne były zatrudniać przy produkcji na jedną zmianę więcej, niż 50 pracowników; a to nie miało miejsca w przypadku ww przedsiębiorstwa.
