Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 marca 2023 r., sygn. II SA/Wr 581/22

Administracyjne postępowanie; Zagospodarowanie przestrzenne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek, Sędziowie: Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.), Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński, Protokolant: Asystent sędziego Aleksander Kotarski po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale II w dniu 16 marca 2023 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 28 kwietnia 2022 r. nr SKO 4122/216/21 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na rzecz skarżącego kwotę 680 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 2 sierpnia 2018 r. Z. S. wystąpił do Wójta Gminy M. z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy dla budowy domu jednorodzinnego i hali na maszyny rolnicze, w zabudowie zagrodowej.

Przystępując do rozpoznania wniosku organ planistyczny wystąpił o opinię do Zakładu U. w zakresie zaopatrzenia w wodę, T. SA o uzbrojenie w zakresie energetyki, pozyskał uproszczoną informację z rejestru gruntów. Kolejno zwrócił się o uzgodnienie projektu decyzji do Starosty Powiatu Średzkiego i Dyrektora RZGW Wody Polskie we Wrocławiu i po pozytywnym uzgodnieniu przez wskazane podmioty w dniu 6 listopada 2018 r. wydał decyzję nr 350/2018 o warunkach zabudowy. W decyzji wskazano, że przeprowadzona analiza urbanistyczna wykazała, że spełnione zostały warunki kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Jako załącznik nr 2 do decyzji wskazano wyniki analizy urbanistycznej – część tekstowa.

Pismem z dnia 19 lipca 2020 r. wniosek o stwierdzenie nieważności opisanej decyzji o warunkach zabudowy wniósł M. K. (dalej jako "skarżący"), wskazując w jego uzasadnieniu, że naruszenie prawa jakie zaistniało przy wydawaniu decyzji jest oczywiste i rażące, albowiem w aktach sprawy brak jest analizy architektoniczno – urbanistycznej. Załącznik nr 2 zawierający jej rzekome wyniki jest jedynie wypisem ogólnych uwag, nie poddających się kontroli, bowiem brak analizy uniemożliwia zweryfikowanie wniosków przedstawionych w załączniku i powtórzonych w decyzji.